Romerolagus diazi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Romerolagus diazi[1]
(Ferrari-Pérez, 1893)
Romerolagus diazi (dispale) 001.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina zającowate
Rodzaj Romerolagus
Merriam, 1896
Gatunek Romerolagus diazi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Romerolagus diazi jest drugim najmniejszym co do wielkości królikiem na świecie. Zamieszkuje góry w Meksyku. Ma małe zaokrąglone uszy, krótkie nogi i krótką sierść. Waży w przybliżeniu 390–600 g. Średnia długość życia wynosi 7-9 lat. Królik wulkanowy żyje w grupach od 2 do 5 osobników w norze. Prowadzi nocny tryb życia i przejawia największą aktywność zwłaszcza podczas zmierzchu i o świcie.

Siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Romerolagus diazi zamieszkuje lasy sosnowe, szczyty kilku wulkanów centralnego Meksyku. Jest to gatunek endemiczny w Meksyku występujący na terenie wulkanów Pelado, Popocatepetl oraz Izlaccihuatl. Królik wulkanowy na ogół występuje na wysokości około 2800 m oraz 4250 m w klimacie ogólnie umiarkowanym i łagodnym, gdzie średnie opady wynoszą zazwyczaj 1000 mm. W celu oceny jakości siedliska należy brać pod uwagę czynniki, takie jak: konkurencja, drapieżnictwo, produktywność, przetrwanie i sukces reprodukcyjny (fitness).

Dieta[edytuj | edytuj kod]

Królik wulkanowy żywi się zielonymi liśćmi i korą z drzew. W porze deszczowej, będzie również jeść owies i kukurydzę z upraw. Liczebność królików wulkanowych maleje na obszarach skalistych. Występują liczniej, tam gdzie środowisko obfituje w gęstsze zioła i wyższe trawy. Zagrożenie dla tego gatunku stanowi wypas zwierząt, cięcie traw i pożary. Trawy są bardzo ważne dla królika wulkanowego w prawie wszystkich porach roku, a zwłaszcza w porze deszczowej. Podczas pory suchej królik coraz bardziej opiera się głównie na konsumpcji krzewów, jak i drzew.

Spadek liczebności[edytuj | edytuj kod]

Najpoważniejsze zagrożenia dla królika wulkanowego to degradacja siedlisk i strzelectwo sportowe. Także ludzie przejęli część gruntów, które zamieszkiwał królik wulkanowy. Jednak ani myśliwi ani tubylcy nie jedzą tego gatunku. Jego populacja zmniejszyła się z powodu zmian klimatycznych i zmiany miejsca występowania królika wulkanowego.

Morfologia i anatomia[edytuj | edytuj kod]

Waga dorosłego królika wulkanowego dochodzi do 500g. Jego rozmiar ciała i rozwój tylnych łap wskazuje, że musi uciekać przed drapieżnikami. Niewielki rozmiar wynika z selektywnych nawyków żywieniowych (FA 11).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lagomorph Specialist Group (1996). Romerolagus diazi. 2006. IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. www.iucnredlist.org. Retrieved on 2006-05-05. Listed as Endangered (EN A1abc+2bc, B1+2bcd+3abc, C1+2a v2.3)

^ Fa 11

  • McCollum, Austin. "Volcano Rabbit". Endangered Species of the World. April 13, 2006: 50-51.
  • Suzuki, S. Mohri, S; Nishida T. "Fine-Structure Of The Mandibular Gland In Volcano Rabbit." Experimental Animals 38.1 (n.d): 1-9. Thomson Scientific: ISI Web of Knowledge-Web of Science. Web. 25 Oct. 2012.
  • Velazquez & Heil (1996). "Habitat suitability study for the conservation of the volcano rabbit (Romerolagus diazi)". Journal of Applied Ecology, Volume 33, pg. 543-554.
  • Alejandro Velazquez, Trainee, Behavioural study of a pair of volcano rabbits in captivity (Rornerolagus diazi), Journal of Mammalogy, Vol. 12, No. 8, (1985).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Animal Diversity Web - Romerolagus diazi [[1]] (ang.)

Przypisy

  1. Romerolagus diazi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Romerolagus diazi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Romerolagus diazi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 3 lipca 2013]