Romoaldo Braschi-Onesti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Romoaldo Braschi-Onesti
Kardynał diakon
Romoaldo Braschi-Onesti
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1753
Cesena
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 1817
Rzym
Kamerling
Okres sprawowania 19 października 1799 – 10 listopada 1801
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 18 grudnia 1786
Pius VI
Kościół tytularny Santa Maria ad Martyres

Romoaldo Braschi-Onesti (ur. 19 lipca 1753 w Cesena, zm. 30 kwietnia 1817 w Rzymie) – siostrzeniec papieża Piusa VI, który mianował go Prefektem Pałacu Apostolskiego (1780), wielkim przeorem zakonu maltańskiego w Rzymie (1784) oraz kardynałem diakonem San Nicola in Carcere (18 grudnia 1786) i sekretarzem ds. Brewe Apostolskich (1787).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kardynał Braschi był jednym z głównych współpracowników swojego wuja i uzyskał dzięki niemu znaczne bogactwa pochodzące m.in. z mienia skonfiskowanego Jezuitom. W 1797 zabiegał o pomoc Królestwa Neapolu dla Państwa Kościelnego wobec zagrożenia ze strony Francji. 19 października 1799, w trakcie sediswakancji po śmierci wuja, objął urząd kamerlinga św. Kościoła Rzymskiego i sprawował go podczas konklawe 1799-1800. Nowy papież Pius VII potwierdził go na tym stanowisku (22 grudnia 1800), jednak zrezygnował 10 listopada 1801 z powodu konfliktu z sekretarzem stanu Ercole Consalvi. Consalvi wprowadził w Państwie Kościelnym liberalizację handlu, co godziło w tradycyjne prerogatywy Kamery Apostolskiej.

Towarzyszył Piusowi VII w podróży do Francji na koronację cesarską Napoleona Bonaparte (1804-05). Archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej i prefekt Fabryki Św. Piotra od 1807 roku. Po zajęciu Rzymu przez wojska napoleońskie w 1808 nie został internowany z uwagi na stan zdrowia. Przez cały okres okupacji żył w odosobnieniu w rodzinnej Cesenie, jednak po przywróceniu władzy papieskiej w Rzymie powrócił do pracy w Kurii. Był protektorem katolików angielskich oraz wielu zakonów (m.in. franciszkanów, kamedułów i karmelitów). Zmarł w wieku niespełna 64 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]