Romuald Lazarowicz
| Romuald Lazarowicz | |
 Romuald Lazarowicz (pierwszy z lewej) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 11 sierpnia 1953 Wrocław |
| Zawód | dziennikarz, bibliotekarz |
| Odznaczenia | |
  |
|
Romuald Lazarowicz (ur. 11 sierpnia 1953 we Wrocławiu) - polski dziennikarz, bibliotekarz, działacz opozycji w PRL.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Syn Zbigniewa i Haliny Lazarowiczów, wnuk Adama Lazarowicza. W 1978 ukończył bibliotekoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1979 pracował jako archiwista w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej we Wrocławiu.
W czasach PRL zajmował się działalnością opozycyjną. Od 1978 był kolporterem wydawnictw podziemnych. Współpracował ze Studenckim Komitetem Solidarności. Od 1979 do 1990 był związany (jako współredaktor i autor) z "Biuletynem Dolnośląskim". W 1980 wstąpił do NSZZ "Solidarność".
W 1982 współtworzył Solidarność Walczącą. Był członkiem kierownictwa Agencji Informacyjnej Solidarności Walczącej, wydającej podziemne czasopisma, m.in. ogólnopolski tygodnik "Solidarność Walcząca", miesięcznik "Biuletyn Dolnośląski", biuletyn "WiS" (Katowice) oraz "Serwis Informacyjny AISW". Był współtwórcą podziemnego Radia Solidarność Walcząca, działającego na Dolnym Śląsku w latach 80. (pierwsza audycja: 27 czerwca 1982).
W 1991 został sekretarzem redakcji "Dni". W 1995 założył firmę wydawniczą Lena. Później współpracował z Wydawnictwem Wektory. W 2002 został redaktorem naczelnym "Opcji na prawo". W 2004 wszedł w skład zarządu Stowarzyszenia Dolnośląska Inicjatywa Historyczna. Współautor książki Dziwny rok 1989 (razem z Piotrem Bielawskim).
[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia
W 1999 otrzymał Krzyż WiN. W 2004 był laureatem prestiżowej nagrody Kustosza Pamięci Narodowej, przyznawanej przez prezesa IPN, za pracę w redakcji monumentalnego sześciotomowego zbioru Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość w dokumentach (razem z Mieczysławem Huchlą, Józefą Huchlową i Zdzisławem Wierzbickim). W 2007 - za "wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej" - został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 2010 nadano mu Krzyż Solidarności Walczącej.
