Ron Carter
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ron Carter | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 maja 1937 Ferndale (Michigan) |
| Pochodzenie | amerykańskie |
| Instrument | kontrabas |
| Gatunek | jazz |
| Zawód | muzyk, pedagog muzyczny |
| Wytwórnia płytowa | Prestige, CTI, Blue Note, Verve, Impulse!, A&M, Columbia |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Ron Carter (ur. 4 maja 1937 w Ferndale w stanie Michigan) – amerykański kontrabasista i kompozytor jazzowy, a także pedagog muzyczny. Laureat NEA Jazz Masters Award[1] 1998.
Dysponuje znakomitą techniką i jest uważany za jednego z najwybitniejszych współczesnych kontrabasistów. Grał w latach 60. z kwintetem Milesa Davisa. Współpracował ze ścisłą światową czołówką muzyków jazzowych: Herbiem Hancockiem, Wayne'em Shorterem i wieloma innymi.
Wybrana dyskografia [edytuj]
- Eric Dolphy - Out There (1960)
- Coleman Hawkins - Night Hawk (1961)
- Milt Jackson - Sunflower (1972)
- Billy Cobham - Spectrum (1973)
- Jim Hall - Alone Together (1986)
- Helen Merrill - Duets (1987)
Odznaczenia [edytuj]
- Austriacki Krzyż Honorowy Nauki i Sztuki I klasy (2007, Austria)[2]
- Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)[3]
Przypisy
- ↑ NEA Jazz Masters. [dostęp 2011-07-28].
- ↑ parlament.gv.at – Lista odznaczonych odznakami honorowymi Republiki Austrii od 1952 (niem.) [dostęp 2012-10-04]
- ↑ roncarter.net – Ron Carter Biography (ang.) [dostęp 2012-10-04]