Ron Carter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ron Carter
Ron Carter.JPG
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1937
Ferndale (Michigan)
Pochodzenie amerykańskie
Instrument kontrabas
Gatunek jazz
Zawód muzyk, pedagog muzyczny
Wytwórnia płytowa Prestige, CTI, Blue Note, Verve, Impulse!, A&M, Columbia
Odznaczenia
Austriacki Krzyż Honorowy Nauki i Sztuki I klasy Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Ron Carter (ur. 4 maja 1937 w Ferndale w stanie Michigan) – amerykański kontrabasista i kompozytor jazzowy, a także pedagog muzyczny. Laureat NEA Jazz Masters Award[1] 1998.

Dysponuje znakomitą techniką i jest uważany za jednego z najwybitniejszych współczesnych kontrabasistów. Grał w latach 60. z kwintetem Milesa Davisa. Współpracował ze ścisłą światową czołówką muzyków jazzowych: Herbiem Hancockiem, Wayne'em Shorterem i wieloma innymi.

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eric Dolphy - Out There (1960)
  • Coleman Hawkins - Night Hawk (1961)
  • Milt Jackson - Sunflower (1972)
  • Billy Cobham - Spectrum (1973)
  • Jim Hall - Alone Together (1986)
  • Helen Merrill - Duets (1987)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy