Ronde van Vlaanderen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ronde van Vlaanderen (pol. Dookoła Flandrii, fr. Tour des Flandres) – jeden z najsłynniejszych klasycznych (jednodniowych) wyścigów kolarskich, rozgrywany corocznie w kwietniu; nazywany przez miejscowych "Vlaanderens Mooiste" (Flandryjska piękność). Inauguracja miała miejsce w 1913 z inicjatywy dziennikarza Karela Van Wynendaele, a pierwszym zwycięzcą został Belg Paul Deman. Od 2005 roku decyzją UCI wyścig został włączony do cyklu ProTour.

Trasa[edytuj | edytuj kod]

Jest to jeden z najcięższych wyścigów jednodniowych w całym kolarstwie. Trasa prowadzi po pagórkowatych terenach Flandrii, kolarze mają do pokonania kilkanaście krótkich, stromych podjazdów, z których duża część wyłożona jest brukiem. Poziom trudności zwiększa jeszcze fakt, że większość dróg jest wąska, a wyścig często odbywa się przy wietrznej wiosennej pogodzie. Przy opadach deszczu większość brukowanych podjazdów kolarze są zmuszeni pokonywać pieszo. Znany kolarz, Andrea Tafi powiedział kiedyś, że tylko ci, którzy są w najwyższej formie mogą powiedzieć, że Ronde nie jest ciężka. Dla pozostałych jest to droga krzyżowa [1].

Wykaz podjazdów 91. edycji wyścigu (rok 2007)[edytuj | edytuj kod]

lp. km Nazwa Długość
podjazdu
Nachylenie
średnie
Nachylenie
max.
Nawierzchnia
1 134 Molenberg 463 m 7% 14,2% bruk
2 143 Wolvenberg 645 m 7,9% 17,3% asfalt
3 165 Kluisberg 925 m 6,8% 14,5% asfalt
4 173 Knokteberg 1260 m 7,3% 13,3% asfalt
5 180 Oude Kwaremont 2200 m 4% 11,6% bruk
6 183 Paterberg 360 m 12,9% 20,3% bruk
7 188 Kortekeer 1000 m 6,4% 17,1% asfalt
8 192 Steenbeekdries 700 m 5,3% 6,7% bruk
9 194 Taaienberg 530 m 6,6% 15,8% bruk
10 199 Eikenberg 1000 m 6,2% 10% bruk
11 203 Boigneberg 1050 m 5,1% 12,4% asfalt
12 211 Leberg 950 m 4,2% 13,8% asfalt
13 215 Berendries 940 m 7% 12,3% asfalt
14 220 Valkenberg 540 m 8,1% 12,8% asfalt
15 226 Tenbosse 455 m 6,4% 8,7% asfalt
16 232 Eikenmolen 610 m 5,9% 12,5% asfalt
17 243 Muur – Kapelmuur 1075 m 9,3% 19,8% bruk
18 247 Bosberg 980 m 5,8% 11% bruk

Zwycięzcy[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw w wyścigu – trzy – odnieśli: Belgowie Achiel Buysse (1940-1941 i 1943), Eric Leman (1970, 1972-1973), Johan Museeuw (1993, 1995 i 1998) i Tom Boonen (2005, 2006, 2012), Włoch Fiorenzo Magni (1949-1951) oraz Szwajcar Fabian Cancellara (2010, 2013, 2014).

Dwukrotnie w czołowej dziesiątce wyścigu był Zbigniew Spruch (5. w 1999 i 9. w 2000).

Podczas 90. edycji Ronde van Vlaanderen (2 kwietnia 2006), po przejechaniu 256 km zwyciężył Belg Tom Boonen przed swoim rodakiem Leifem Hoste. Było to jego drugie zwycięstwo z rzędu w tym wyścigu.

Polacy w Ronde van Vlaanderen[edytuj | edytuj kod]

1990
11. Zenon Jaskuła
103. Joachim Halupczok
1992
86. Marek Kulas
1993
40. Zbigniew Spruch
1994
15. Zbigniew Spruch
59. Cezary Zamana
1995
71. Zbigniew Spruch
1996
63. Zbigniew Spruch
1999
5. Zbigniew Spruch
2000
9. Zbigniew Spruch
2001
81. Piotr Wadecki
2002
38. Zbigniew Spruch
2003
37. Zbigniew Spruch
2008
49. Michał Gołaś
2009
HD[2] Marcin Sapa
2010
DNF[3] Marcin Sapa
2011
85. Jarosław Marycz
DNF[4] Michał Kwiatkowski
2012
102. Maciej Bodnar
103. Jarosław Marycz
2013
40. Michał Kwiatkowski
65. Maciej Bodnar
2014
38. Maciej Bodnar


Przypisy

  1. "Tafi still not right", cyclingnews.com, 2 kwietnia 2003
  2. poza limitem czasu
  3. nie ukończył
  4. nie ukończył

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]