Rondo ONZ w Warszawie
| rondo | |
| ONZ | |
| Śródmieście, Wola | |
Rondo widziane z 7 piętra wieżowca Rondo 1 |
|
Rondo ONZ – rondo w centrum Warszawy.
Położone jest na styku ulic:
- od północy: aleja Jana Pawła II
- od wschodu: ulica Świętokrzyska
- od południa: aleja Jana Pawła II
- od zachodu: ulica Prosta
Przechodzący przez rondo ciąg ulic Prostej i Świętokrzyskiej jest jednocześnie fragmentem drogi wojewódzkiej 719[1].
Spis treści |
Historia [edytuj]
Do II wojny światowej ulica Świętokrzyska dochodziła jedynie do ulicy Bagno[2]. Dopiero w 1955 roku przedłużono ją do ówczesnej ulicy Marchlewskiego (obecnie Aleja Jana Pawła II)[2]. Skrzyżowanie to stało się czterokierunkowe dopiero 4 grudnia 1963 roku, kiedy do tego miejsca przebito przedłużenie ulicy Kasprzaka - ulicę Prostą[3]. Tym samym zrealizowano jedną z dwóch miejskich arterii komunikacyjnych o kierunku wschód-zachód (drugą była trasa W-Z). Arteria ta w zamierzeniu miała stać się częścią planowanej już wtedy trasy mostowej z mostem Świętokrzyskim[4][2], który powstał jednak dopiero 37 lat później.
Rondo w tym miejscu oddano do użytku 5 października 1965 roku[5][6].
Układ [edytuj]
Jest to klasyczne rondo z czterema wlotami ulic, wyposażone w sygnalizację świetlną. Układ komunikacyjny komplikują torowiska tramwajowe, przecinające wyspę centralną ronda z trzech kierunków. Dodatkowo część torowisk umożliwia tramwajom zmianę kierunku jazdy. Rondo w godzinach szczytu szybko się zatyka. Utrudnieniem jest również fakt, iż ulica Prosta nie jest dwujezdniowa, tuż za rondem staje się jednojezdniowa.
Pochodzenie nazwy ronda [edytuj]
Nazwa poświęcona jest Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Otoczenie [edytuj]
W pobliżu znajduje się m.in.:
- Wieżowiec Warszawskiego Centrum Finansowego.
- Wieżowiec Rondo 1
- Wieżowiec Ilmet
Ciekawostki [edytuj]
W 2011 w związku z budową stacji C10 Rondo ONZ II linii metra warszawskiego rondo zniknęło po tym, jak obydwie jezdnie al. Jana Pawła II zostały przysunięte do torów tramwajowych. W lipcu 2012, w związku z rozpoczęciem następnego etapu prac, stało się z kolei półrondem[7].
Przypisy
- ↑ Warszawa plus 4, Demart S.A., Warszawa 2008, ISBN 978-83-89239-50-1 (plan Warszawy).
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 137.
- ↑ Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 25.
- ↑ Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 40.
- ↑ Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 26.
- ↑ Historia. przegubowiec.com. [dostęp 2011-01-17].
- ↑ Rondo ONZ teraz będzie półrondem, gazeta.pl [dostęp: 17 sierpnia 2012]