Ropień zagardłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ropień zagardłowy
abscessus retropharyngeus
Przedkręgowy obrzęk tkanek miękkich (oznaczony strzałką) u chorego z ropniem zagardłowym
Przedkręgowy obrzęk tkanek miękkich (oznaczony strzałką) u chorego z ropniem zagardłowym
ICD-10 J39.0
Ropień pozagardłowy i okołogardłowy

Ropień zagardłowy (łac. abscessus retropharyngeus) - ropień tkanek miękkich okolicy zagardłowej zlokalizowanej za tylną ścianą gardła. Może występować w formie ostrej lub przewlekłej.

Ostry ropień zagardłowy[edytuj | edytuj kod]

Ostra postać ropnia zagardłowego występuje głównie u niemowląt lub dzieci i zwykle jest powikłaniem bakteryjnego zakażenia umiejscowionego w obrębie nosogardła, migdałków, zatok przynosowych lub ucha środkowego. Powstaje w wyniku zropienia węzłów chłonnych zagardłowych. Objawia się trudnościami w połykaniu, gorączką i powiększeniem szyjnych węzłów chłonnych. Może prowadzić do znacznego upośledzenia drożności górnych dróg oddechowych a nawet niewydolności oddechowej.[1] Podczas badania fizykalnego stwierdza się uwypuklenie tylnej ściany gardła.

Leczenie ropnia zagardłowego często wymaga chirurgicznego drenażu. Konieczna jest również antybiotykoterapia. W przypadku znacznych trudności w oddychaniu należy rozważyć wykonanie tracheotomii.

Przewlekły ropień zagardłowy[edytuj | edytuj kod]

Przewlekły ropień zagardłowy występuje w przebiegu gruźlicy trzonów kręgów szyjnych. Leczenie polega na leczeniu choroby podstawowej.

Przypisy

  1. McLeod C, Stanley KA. Images in emergency medicine: retropharyngeal abscess. „West J Emerg Med”, January 2008. PMID 19561707. PMC:2672230. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Zalesska-Kręcicka: Zarys otolaryngologii : podręcznik dla studentów i lekarzy. Wrocław: Akademia Medyczna im. Piastów Śląskich, 2008, s. 177-78. ISBN 978-83-7055-552-8.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.