Rosalba Carriera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Autoportret z portretem siostry (1715)

Rosalba Giovanna Carriera (ur. 7 października 1675 w Wenecji, zm. 15 kwietnia 1757 tamże) – włoska malarka okresu rokoka, miniaturzystka i pastelistka.

Była uczennicą Giuseppe Dimantiniego i Antonia Balestry. Działała we Włoszech, Francji, Austrii i Niemczech. W 1705 została przyjęta do Akademii św. Łukasza w Rzymie, w 1720 do Akademii Bolońskiej i Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu. Od 1703, pod wpływem swego szwagra Antonia Pellegriniego, zaczęła rysować pastelami. Od 1746 cierpiała na melancholię i przestała malować z powodu choroby oczu.

Portretowała głównie europejską arystokrację i władców, m.in. Augusta III Sasa. Malowała też alegoryczne podobizny dam weneckich np. jako pory roku.

Duże zbiory jej pastelowych miniatur znajdują się w Galerii Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie (ok. 70 obrazów) oraz w Ca' Rezzonico i Gallerie dell'Accademia w Wenecji.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons