Roton
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Roton – rodzaj kwazicząstki. Nazwa roton została wprowadzona przez Richarda Feynmana[1] do określenia stanów wzbudzonych w nadciekłym helu-4. Wzbudzenia te dotyczą stanów w okolicy minimum krzywej dyspersji, podczas gdy stany wzbudzenia odpowiadające części liniowej krzywej identyfikuje się z fononami.
Obecnie rotonami określa się także inne wzbudzenia kwazicząstkowe, których relacja dyspersji przejawia podobne własności (np. magnetoroton)[potrzebne źródło].
