Rowokół

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Współrzędne: 54° N 18° EGeografia

Rowokół
Widok na wzgórze Rowokół z jeziora Gardno
Widok na wzgórze Rowokół z jeziora Gardno
Państwo Polska Polska, Europa
Pasmo Wzgórze / Słowiński Park Narodowy
Wysokość 115 m n.p.m.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Fritzners Ordbog over det gamle norske Sprog, 1891, Bd.2,S.357
Fritzners Ordbog over det gamle norske Sprog, 1891, Bd.2,S.357

Rowokół (115 m n.p.m.) - wzniesienie polodowcowe położone na Wybrzeżu Słowińskim w pobliżu Smołdzina, w odległości 6 km od morza, w strefie ochronnej Słowińskiego Parku Narodowego, bardzo dobrze widoczny z morza żeglarski punkt nawigacyjny, odnotowany na najstarszych mapach morskich tej części Bałtyku.

Spis treści

[edytuj] Nazwa "Rowokół"

Pierwsze zapisy nazwy Rowokół widnieją na starych szwedzkich mapach morskich z 1695 roku (Reefcoll) i holenderskich z 1660 roku. Na mapach morskich z początku XX wieku administracji niemieckiej widniała nazwa Revekol.

Przyjmuje się najczęściej, że nazwa pochodzi z języka skandynawskiego i oznacza: (reve + kol) okrągły, kolisty szczyt, góra o określonym hełmie. Staronordyckie słowo „kúla” oznacza „wzgórze” lub wyróżniające się wzniesienie zauważalne na pozostałej części równiny.

[edytuj] Opis miejsca

Leśno-krajobrazowy rezerwat przyrody Rowokół, o powierzchni 562,81 ha - las na stokach wzgórza moreny czołowej o wysokości dochodzącej do 115 m n.p.m., sprawiający miejscami wrażenie regla dolnego (udział buka i jodły).

Przez Kaszubów uznawany za świętą górę, przynajmniej w zbieranych legendach (były one zbierane, spisywane dopiero w XIXw., w średniowieczu miejsce kultu maryjnego, obecnie w dzień Wielkiej Nocy misterium ukrzyżowania Chrystusa. Z górą związane są liczne mity i legendy: zatopione dzwony, gorejące pieniądze, przerzucane głazy, skarb Bandemerów- w znakomitej większości zostały te legendy przywiezione przez niemieckich osadników.

Na wale ziemnym, wtedy już mocno zniszczonym (od strony S) grodziska słowiańskiego, na wierzchołku Rowokołu mieściło się w średniowieczu sanktuarium maryjne. Po tej kaplicy pozostały zagłębione w gruncie fundamenty budowli. No i to sanktuarium dało niezwykle dużo powodów do powstania legend. Sanktuarium było jednym z trzech stacji dla pątników. Dwa pozostałe miejsca pielgrzymowania to Sanktuarium Maryjne na Górze Chełmskiej i Sanktuarium Maryjne na Świętej Górze Polanowskiej.

Na szczycie znajduje się platforma widokowa na Smołdzino oraz jeziora Gardno, Łebsko i wybrzeże Bałtyku. Prowadzi tu szlak turystyczny.

Zobacz też: Obszary chronione powiatu słupskiego

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Bibliografia

  • Buske N.; Die Marienkapellen auf dem Gollen, dem Revekol und dem Heiligen Berg bei Pollnow. Ein Beitrage zur Geschichte der Wallfahrtsorte in Pommern, „Baltische Studien”N. F. Hamburg, 1970
  • Lienau Otto, Die Bootsfunde von Danzig- Ohra aus der Wikingerzeit, Danzig 1934
  • Malinowski Tadeusz, Zur Geschichte des Revecol (Rowokół), des heiligen Berges in Hinterpommern, „Baltische Studien”, N. F. Hamburg 1988
  • Olczak Jerzy i Siuchniński Kazimierz, SPRAWOZDANIE Z BADAŃ WERYFIKACYJNYCH GRODZISK PRZEPROWADZONYCH NA TERENIE POWIATU SŁUPSKIEGO, Kosz. Zesz. Muz., t. 2, 1972
  • Rogaczewski Feliks, ROWOKÓŁ, Zapiski Koszalińskie z. 3. Koszalin- Słupsk 1959, s. 52- 53.
  • Witt Walter, Der Revecol und seine Umgebung in vor= und frühgeschichtlicher Zeit, Delmanzosche Buchdruckerei, Stolp in Pommern, chyba 1933.
  • Witt Walter, Die Burgwälle des Stolper Landes, Stolp 1934.
  • Witt Walter, Urgeschichte des Stadt und Landkreises Stolp, Stolp 1934.