Roy Black

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roy Black
Roy Black.jpg
Roy Black, 1989
Imię i nazwisko Gerhard Höllerich
Pseudonim Roy Black
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1943
Bobingen-Straßberg
Pochodzenie Niemcy
Data i miejsce śmierci 9 października 1991
Heldenstein
Gatunek pop, rock and roll
Zawód piosenkarz, aktor
Aktywność 1963-1991
Wytwórnia płytowa Polydor Records
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Roy Black, właśc. Gerhard Höllerich (ur. 25 stycznia 1943 w Bobingen-Straßberg k. Augsburga, zm. 9 października 1991 w Heldenstein k. Mühldorf am Inn) – niemiecki piosenkarz i aktor filmów muzycznych i seriali telewizyjnych.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako najstarszy syn kupca Georga Höllericha (1918–1990) i jego żony Elizabeth. Miał młodszego brata Waltera. Uczęszczał do gimnazjum w Augsburgu i chciał tam studiować biologię, ale ze względów finansowych zdecydował się na kurs biznesu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy występ Roy Blacka miał miejsce w 1963 roku w Augsburger Kneipe Charlys Affenstall z zespołem The Honky Tonks. 14 września 1963 roku muzycy Günter Ortmann, Dieter Schwedes, Peter Schwedes, Helmut Exenberger i Dieter Sirch założyli wraz z Blackiem zespół rock and rollowy "Roy Black and His Cannnons". Jego pseudonim pochodzi od jego czarnych włosów i jego idola, Roya Orbisona.

Pierwszy oficjalny występ z zespołem miał miejsce 6 grudnia 1963 roku w Augsburgu w Klubie Tanecznym "Femina". Grali również utwory Presleya i Beatlesów w trzech głównych amerykańskich koszarach w Augsburgu. 16 czerwca 1964 roku "Roy Black and His Cannons" wygrał konkurs talentów na balu studentów w Augsburger Moritzsaal.

Zespół po osiągnięciu lokalnej sławy dostał propozycję kontraktu z Polydor Records, którego producentem był Hans Bertram. Roy Black porzucił studia zarządzania biznesem w Monachium, by skoncentrować się na muzyce. Dwa pierwsze single "Roy Black and His Cannnons", "Sweet Baby mein" i "Darling my Love" nie odniosły większych sukcesów, natomiast trzeci singel "Du bist nicht allein" odniósł sukces komercyjny. Singel ten osiągnął Top 10 zimą 1965 roku na niemieckiej liście przebojów. Awansował na czwarte miejsce za Satisfaction The Rolling Stones, Mr. Tambourine Man The Byrds i Balla Balla Rainbows.

Do końca 1967 roku, jego singel "Ganz w Weiß" wydany w 1966 roku, został sprzedany w ponad milionie egzemplarzy, a latach 1969–1970 piosenka "Dein schönstes Geschenk" sprzedała się w milionach egzemplarzy i przez dziewięć tygodni zajmowała 1. miejsce na liście przebojów w Niemczech. Od 1967 roku Black brał również udział w kilku musicalach komediowych, m.in. w 1969 roku w "Hilfe, Ich liebe Zwillinge" (Help, I Love Twins) u boku Uschi Glas.

W latach 1990–1991 grał główną rolę w serialu Ein Schloß am Wörthersee, gdzie wcielał się w postać Lenniego Bergera. Ostatni telewizyjny występ Blacka miał miejsce 18 września 1991 roku z Uwe Hübner w niemieckiej telewizji ZDF.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1974 roku ożenił się z modelką Silke Vagts (1945–2002). W 2 sierpnia 1976 roku na świat przyszedł ich jedyny syn Torsten. Para rozwiodła się w 1985 roku. Z związku z Carmen Böhning ma córkę Nathalie (ur. 14 września 1991)[1]. Piosenkę Was soll ich ohne Dich oben im Himmel (Co ja zrobię bez ciebie na niebie?) Roy Black zadedykował właśnie Carmen i Nathalie[2].

Od początku lat 80. XX wieku aż do śmierci Roy Black mieszkał w Herdecke w Nadrenii Północnej-Westfalii.

2 maja 1990 roku ojciec Roya Blacka, Georg Höllerich, popełnił samobójstwo (powiesił się) w wieku 72 lat. W tym samym roku Roy Black objął patronat wspierający kardiologię pediatryczną[3].

9 października 1991 roku Roy Black zmarł na atak serca w swoim rybackim domu w Heldenstein, gdzie mieszkał sam. Autopsja przeprowadzona następnego dnia przez dr. Wolfganga Eisenmengera w Instytucie Medycyny Sądowej w Monachium wykazała, iż zawał serca powstał wskutek zatrucia alkoholowego: jego w organizmie wykryto 4 promile alkoholu w moczu i 3 promile alkoholu we krwi. Został pochowany w swoim rodzinnym Bobingen-Straßberg pod swoim prawdziwym nazwiskiem.

Roy Black przed śmiercią sporządził testament, zgodnie z którym spadkobiercami majątku wartego 3 miliony marek zostali po równo: syn Torsten, córka Nathalie i brat Walter[4].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Grób Roya Blacka stał się miejscem pielgrzymek fanów, odbywających się co roku w każdą rocznicę śmierci artysty. W 1996 roku powstał film poświęcony życiu i karierze Roy Blacka pt. Du bist nicht allein – Die Roy Black Story w reżyserii Petera Keglevica. W postać Roya Blacka wcielił się austriacki aktor, Christoph Waltz[5].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1964 – Sweet Baby mein
  • 1965 – Du bist nicht allein
  • 1966 – Ganz in Weiß
  • 1966 – Good Night my Love
  • 1967 – Frag' nur dein Herz
  • 1968 – Bleib bei mir
  • 1968 – Ich denk an dich
  • 1969 – Das Mädchen Carina
  • 1969 – Dein schönstes Geschenk
  • 1971 – Schön ist es auf der Welt zu sein (avec Anita)
  • 1971 – Für dich allein (du kannst nicht alles haben)
  • 1972 – Eine Rose schenk ich dir
  • 1973 – Ave Maria
  • 1974 – Einsam ohne dich
  • 1977 – Sand in deinen Augen
  • 1985 – Mona
  • 1986 – In Japan geht die Sonne auf
  • 1986 – Wahnsinn
  • 1987 – Geträumt
  • 1989 – Wanderjahre
  • 1991 – Rosenzeit

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1968 – Das Paradies der flotten Sünder
  • 1968 – Immer Ärger mit den Paukern
  • 1969 – Zum Beispiel Roy Black (documentaire)
  • 1969 – Unser Doktor ist der Beste
  • 1969 – Hilfe, ich liebe Zwillinge
  • 1970 – Wenn du bei mir bist
  • 1971 – Wer zuletzt lacht, lacht am besten
  • 1971 – Wenn mein Schätzchen auf die Pauke haut
  • 1971 – Hochwürden drückt ein Auge zu
  • 1972 – Kinderarzt Dr. Fröhlich
  • 1972 – Grün ist die Heide
  • 1973 – Alter Kahn und junge Liebe
  • 1974 – Schwarzwaldfahrt aus Liebeskummer
  • 1989 – 1991 – Ein Schloß am Wörthersee (série télé)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]