Roy Orbison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Roy Orbison
Roy Orbison 1965.jpg
Imię i nazwisko Roy Kelton Orbison
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1936
Vernon
Data i miejsce śmierci 6 grudnia 1988
Hendersonville
Instrument gitara, wokal
Gatunek rock, pop
Zawód muzyk, piosenkarz, autor piosenek
Aktywność 1954–1988
Wytwórnia płytowa Sun, Monument, MGM, London, Mercury, Asylum, PolyGram, Virgin
Powiązania Traveling Wilburys, Teen Kings, The Wink Westerners, Class of '55
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Roy Kelton Orbison (ur. 23 kwietnia 1936 w Vernon w Teksasie, zm. 6 grudnia 1988 w Hendersonville w Tennessee) – amerykański piosenkarz i wokalista rockowy związany z gatunkiem rock and roll. Orbison, będąc jednym z pionierów rock and rolla, przyjął zupełnie inny kierunek, niż jego koledzy i konkurenci. Nie posiadając charyzmy scenicznej ani okazałej prezencji, skupił się na stronie muzycznej i tekstowej swych piosenek. Obdarzony ciekawym, operowym głosem, śpiewał miłosne piosenki, stawiając się w pozycji odrzuconego. Łącząc to ze swymi cechami fizycznymi, udało mu się wykreować obraz "sympatycznego przegranego". Największymi przebojami w jego karierze były Blue Bayou, I Drove All Night, Running Scared, Crying, In Dreams, It's Over, Dream Baby, Only The Lonely, Candy Man, Mean Woman Blues, Ooby Dooby oraz jego największy hit, a jednocześnie najbardziej rockowa piosenka Oh, Pretty Woman.

Od połowy lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych kariera artysty uległa załamaniu. Wydawane albumy nie cieszyły się popularnością. Nie udały się także próby kariery aktorskiej. Na scenę powrócił niespodziewanie, zaproszony do udziału w nagraniach supergrupy folkrockowej Traveling Wilburys, w której obok Boba Dylana, Toma Petty'ego, George'a Harrisona i Jeffa Lynne'a nagrał znakomicie sprzedający się album z przebojem "You Got It". Przypomniany publiczności nagrał nowy solowy album, tym razem bardzo dobrze przyjęty. Odradzającą się karierę artysty przerwała nagła śmierć na zawał serca.

Jego ostatni koncert odbył się w Highland Heights w Cleveland, 4 grudnia 1988 - dwa dni przed śmiercią.

Twórczość Orbisona była inspiracją dla członków grupy The Beatles, grupa ta w początkowym okresie swojej twórczości wzorowała się licznymi melodiami z piosenek Orbisona. W roku 1987 Roy Orbison został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[1], natomiast w styczniu 2010 roku otrzymał gwiazdę na słynnej Hollywood Walk of Fame.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Z Claudette Orbison (zginęła potrącona przez ciężarówkę w 1966 roku) miał trzech synów, najstarsi spłonęli w pożarze ich domu rodzinnego w Tennessee w 1968, najmłodszego (Wesley Orbison, urodzony w 1965 roku) wychowywali rodzice Roya. Rok później Roy Orbison poślubił poznaną w brytyjskim klubie Niemkę, Barbarę Wilhonnen Jacobs. Z nią w ciągu kilku lat doczekał się również dwóch synów. Barbara Orbison poświęciła się trosce o spuściznę po mężu. Nakładem założonej przez nią wytwórni Orbison Records ukazało się kilka pośmiertnych kompilacji płyt Roya z nagraniami studyjnymi i koncertowymi.

Dyskografia Roya Orbisona[edytuj | edytuj kod]

1961 Lonely And Blue
1961 Roy Orbison At The Rockhouse
1962 Crying
1962 Roy Orbison's Greatest Hits
1962 Orbiting With Roy Orbison and Bristow Hopper
1963 In Dreams
1964 Early Orbison
1964 More Of Roy Orbison's Greatest Hits
1965 There Is Only One Roy Orbison
1965 Orbisongs
1966 The Orbison Way
1966 The Classic Roy Orbison
1967 Roy Orbison Sings Don Gibson
1967 The Fastest Guitar Alive
1967 Cry Softly Lonely One
1969 Roy Orbison's Many Moods
1969 The Original Sound Of Roy Orbison
1970 The Great Songs Of Roy Orbison
1970 Hank Williams – The Roy Orbison Way
1970 Zig Zag (soundtrack)
1972 Roy Orbison Sings
1972 All-Time Greatest Hits Of Roy Orbison
1972 Memphis
1973 Milestones
1974 I'm Still In Love With You
1975 The Living Legend Of Roy Orbison
1976 Regeneration
1977 Roy Orbison's Greatest Hits
1977 In Dreams
1977 More Of Roy Orbison's Greatest Hits
1977 The Very Best Of Roy Orbison
1979 Laminar Flow
1980 Roadie (soundtrack)
1982 My Spell On You
1985 Class Of 55
1985 Insignificance (soundtrack)
1986 Blue Velvet (soundtrack)
1986 The Great Roy Orbison
1987 In Dreams – The Greatest Hits
1987 Less Than Zero (soundtrack)
1987 Hiding Out (soundtrack)
1988 For The Lonely
1989 Mystery Girl
1989 Our Love Song
1989 Best Loved Standards
1989 Rare Orbison
1989 The All-Time Greatest Hits of Roy Orbison
1989 A Black And White Night Live
1989 Classic Roy Orbison 1965-1968
1989 The Singles Collection 1965-1973
1989 The Sun Years
1990 The Legendary Roy Orbison
1990 Rare Orbison II
1992 King Of Hearts
1994 Shades Of Roy Orbison
1996 The Very Best Of Roy Orbison
1997 Combo Concert
1997 Interview CD
1998 Live At The BBC
1998 A Black And White Night
1999 Roy Orbison – The Anthology
2000 Live At Austin City Limits
2002 Love Songs
2002 Love Album
2003 Ballads

Przypisy

  1. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2012-05-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]