Royal Dutch Shell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Royal Dutch Shell
Royal Dutch Shell
Stacja benzynowa Shell w Solurze
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1907
Siedziba Haga, Holandia Holandia
Prezes Jeroen van der Veer
Ważni pracownicy Jorma Olilla
Branża wydobywcza
Produkty ropa naftowa, gaz ziemny, chemikalia
Zatrudnienie około 112 000 (2006)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Royal Dutch/Shell (LSE: RDSA, LSE: RDSB) - brytyjsko-holenderski koncern petrochemiczny, zajmujący się głównie wydobywaniem ropy naftowej i gazu ziemnego oraz ich przesyłem, przetwórstwem, dystrybucją i sprzedażą.

Początek firmy datuje się na rok 1890, kiedy to wspierany przez króla holenderskiego - Wilhelma II Royal Dutch Petroleum Company zbudował swoją pierwszą platformę wydobywczą na Sumatrze. Współcześnie koncern Shell wraz z ExxonMobil uchodzą za największe w swojej branży.

Przychody koncernu na poziomie 355 miliardów dolarów w 2007 roku, to drugi wynik na świecie po ExxonMobil (365 miliardów dolarów). W 2008 w związku z kryzysem gospodarczym przychody koncernu znacząco spadły, a nowy prezes (Peter Voser, który objął stanowisko 1 lipca 2009) zapowiedział wprowadzenie programu restrukturyzacyjnego polegającego m.in. na ograniczeniu zatrudnienia o ok. 10 tys. osób[1].

Od początku istnienia firmy logotypem firmy jest muszla.

Logo firmy Shell
Stacja paliw Shell

[edytuj] Krytyka firmy

Firmie zarzuca się finansowanie wojen domowych, handel bronią, współpracę z reżimami wojskowymi oraz niszczenie środowiska naturalnego[2].

W 1995 roku organizacja Greenpeace powstrzymała koncern przed zatopieniem platformy naftowej "Brent Spar" w Morzu Północnym. Organizacja zorganizowała głośną kampanię informacyjną, która doprowadziła do bojkotu stacji Shell przez wielu kierowców i zmusiła firmę do zmiany planów, co pozwoliło uniknąć katastrofy ekologicznej[3][2].

W Nigerii, w której koncern zajmuje się wydobyciem ropy naftowej, za rządów Sani Abacha'y reżim wojskowy skazał na śmierć dziewięciu członków ludu Ogoni (m.in. Kena Saro-Wiwę). Ludność Ogoni od lat protestowała przeciw dewastacji środowiska spowodowanej przez takie firmy jak Shell, Elf, Agip, Mobil i Chevron w delcie rzeki Niger. Organizacje działające na rzecz praw człowieka zarzucają Shellowi współudział w egzekucji[2][4].

W 2003 roku nigeryjski sąd przyznał poszkodowanym przez koncern odszkodowanie w wysokości 1,9 mln euro za wycieki ropy, które przed laty zniszczyły ich podstawy egzystencji[2][5]. Końcem 2009 roku Amnesty International przeprowadziło akcję "Oczyść Deltę Nigru" przeciwko koncernowi[6].

Shell należy do grona firm, które osiągnęły zyski na wojnie w Iraku – koncern otrzymał tam licencję na wydobycie[7].

Przypisy

  1. ''Shell to cut up to 10,000 jobs in worldwide restructuring (ang.). The Times, 27 maja 2009.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Klaus Werner, Hans Weiss: Czarna lista firm. Intrygi światowych koncernów. Stargard Szczeciński: Hidari, 2009. ISBN 978-83-61410-00-3. 
  3. World: Europe Brent Spar gets chop (ang.). BBC News, 25 listopada 1998 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
  4. Raport Amnesty International nt. degradacji środowiska i naruszeń praw człowieka w Nigerii (ang.). Amnesty International. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
  5. Ogoni Oil Spill: Court Upholds N255.8m Judgement Against Shell (ang.). Vanguard (Nigeria), 15 kwietnia 2003 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
  6. Akcja „Oczyść Deltę Nigru” - odpowiedzialność korporacji, prawa człowieka, ubóstwo. (pol.). Amnesty International, 23 listopada 2009 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
  7. To the Victors Go the Spoils of War (ang.). CorpWatch, 8 sierpnia 2003 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach