Royal National Theatre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Royal National Theatre
Gmach Teatru widziany z mostu na Tamizie
Gmach Teatru widziany z mostu na Tamizie
Typ teatru narodowy
Kierownictwo
artystyczne
Nicholas Hytner
Data powstania 1963
Lokalizacja South Bank, Lambeth, Londyn
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa teatru

Royal National Theatre (Królewski Teatr Narodowy, potocznie NT) - brytyjska kompania teatralna z siedzibą w Londynie, uważana za jedną z dwóch najważniejszych - obok Royal Shakespeare Company (RSC) - instytucji teatralnych w Wielkiej Brytanii finansowanych ze środków publicznych. NT został założony w 1963, od 1976 jego siedzibą jest specjalnie wzniesiony gmach w centrum Londynu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dyskusje o potrzebie utworzenia narodowej kompanii teatralnej były prowadzone w Wielkiej Brytanii już od połowy XIX wieku, kiedy to zaczęto dostrzegać, iż restrykcyjna cenzura utworów dramatycznych, a z drugiej strony coraz bardziej dynamiczny rozwój teatru komercyjnego schlebiającego niskim gustom, powodują stopniowy upadek poważnego teatru. W 1879 powstała New Shakespeare Company, która z czasem przekształciła się w RSC i do pewnego stopnia zapełniła tę lukę. Kompania ta koncentrowała jednak swoją działalność przede wszystkim w Stratford-upon-Avon, co dalej pozostawiało Londyn - wówczas jedno z najważniejszych miast świata - bez teatru narodowego adekwatnego do rangi miasta i kraju.

Do tematu powrócono bardzo poważnie po II wojnie światowej, kiedy to władze miejskie Londynu wyraziły gotowość bezpłatnego przekazania działki w bardzo prestiżowym miejscu pod budowę teatru narodowego. Zmagający się z powojenną odbudową rząd centralny nie był jednakże w stanie zapewnić wystarczającego poziomu finansowania. W 1962 ostatecznie zawarto kompromis, w ramach którego budowa gmachu nowej instytucji miała być współfinansowana z obu budżetów: państwa i miasta. Zadecydowano też, iż Teatr Narodowy powinien rozpocząć działalność jeszcze przed oddaniem gmachu do użytku, w związku z czym do jego dyspozycji przekazano budynek i zespół teatru The Old Vic, tuż obok Waterloo Station. Pierwszy dyrektorem artystycznym Teatru Narodowego został Laurence Olivier.

W 1976 budowa stałej siedziby Teatru dobiegła wreszcie końca (choć prace wykończeniowe trwały jeszcze do 1977) i przeniósł się on do gmachu na południowym brzegu Tamizy, w granicach administracyjnych London Borough of Lambeth.

Dyrektorzy artystyczni[edytuj | edytuj kod]

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Głównym architektem gmachu Teatru Narodowego był Denys Lasdun. Budynek zaliczany jest, podobnie jak inne dzieła Lasduna, do architektury brutalistycznej. Centralnym punktem gmachu jest duże foyer, do którego wstęp nie jest biletowany, zaś wewnątrz znajdują się punkty handlowe i usługowe, jak księgarnia teatralna czy restauracja.

W budynku znajdują się trzy sale teatralne:

  • Olivier Theatre, nazwana od nazwiska pierwszego dyrektora artystycznego, może pomieścić 1160 widzów i jest najważniejszą sceną teatru. Zaplecze techniczne pozwala na jednoczesne wykorzystanie 20 ton ruchomej scenografii, która może być automatycznie umieszczana na pięciu poziomach. Dzięki daleko posuniętej automatyzacji, obsługa techniczna spektaklu wymaga zaledwie jednego pracownika. Widownia zbudowana została w sposób inspirowany teatrami starożytnej Grecji.
  • Lyttelton Theatre - mniejsza sala na 980 osób, z tzw. łukiem proscenium zamiast sufitu.
  • Dorfman Theatre (wcześniej Cottesloe Theatre) - przechodząca obecnie remont scena studyjna na 400 osób

W sezonie 2013/2014 teatr wykorzystuje również tymczasową scenę The Shed, znajdującą się w niewielkiej hali przypominającej kształtem warowny zamek, wzniesionej przed gmachem głównym. Ma ona zastępować Dorfman Thetre w czasie remontu tej sali.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]