Royal Pavilion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Royal Pavilion
Obiekt zabytkowy nr rej. 1380680
Royal Pavilion od strony frontowej
Royal Pavilion od strony frontowej
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Miejscowość Brighton
Typ budynku dawna rezydencja królewska, muzeum
Styl architektoniczny styl indosaraceński
Ważniejsze przebudowy 1815-1822
Położenie na mapie East Sussex
Mapa lokalizacyjna East Sussex
Royal Pavilion
Royal Pavilion
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Royal Pavilion
Royal Pavilion
Ziemia 50°49′23″N 0°08′15″W/50,823056 -0,137500Na mapach: 50°49′23″N 0°08′15″W/50,823056 -0,137500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Sala Bankietowa pałacu (rysunek z książki autorstwa Johna Nasha)

Royal Pavilion (znany także jako Brighton Pavilion) - była rezydencja królewska w Brighton, obecnie przekształcona w muzeum. Budynek ma formę pałacu zaprojektowanego w tzw. stylu indosaraceńskim, stanowiącym próbę połączenia neogotyku z architekturą charakterystyczną dla państwa Wielkich Mogołów. Styl ten był dość szeroko stosowany przez brytyjskich architektów pracujących w XIX-wiecznych Indiach, natomiast w Europie jest spotykany niezmiernie rzadko. Royal Pavilion uważany jest za jego najważniejszy przykład na Starym Kontynencie.

Pierwsza wersja pałacu została zbudowana na terenie dawnej farmy w dwóch etapach na przełomie XVIII i XIX wieku. Zleceniodawcą był książę regent, późniejszy król Jerzy IV. Książę cierpiał na dnę moczanową i lekarz zalecił mu, aby często przebywał nad morzem - mikroklimat wybrzeża miał dobrze służyć jego zdrowiu. Stąd wzięła się decyzja o budowy rezydencji w Brighton. Innym powodem miała być chęć dyskretnego - z dala od Londynu - spotykania się z jego ukochaną, Marią Anne Fitzherbert (książę nawet poślubił ją, lecz związek ten był nieważny z mocy brytyjskiego prawa, gdyż była ona katoliczką).

Obecny wygląd nadał pałacowi architekt John Nash w czasie przebudowy trwającej w latach 1815-1822. Przywołująca jednoznaczne skojarzenia z Indiami bryła budynku wyraźnie wyróżnia się na tle architektury centrum Brighton. Wnętrza urządzono mieszając elementy indyjskie, chińskie i pochodzące ze świata islamu.

W 1845 rząd postanowił o sprzedaży pałacu. Po długich pertraktacjach, w 1849 nabywcą zostały władze miejskie Brighton. W czasie I wojny światowej mieścił się tam szpital dla rannych żołnierzy z Indii i Karaibów. Nieopodal Brighton urządzono miejsce rytualnej kremacji i pochówku dla zmarłych w szpitalu hinduistów i sikhów.

Obecnie budynek stanowi muzeum, istnieje także możliwość wynajmowania go na konferencje i przyjęcia.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]