Roztwór mianowany

Roztwór mianowany - jest to roztwór związku chemicznego o precyzyjnie określonym stężeniu.

Roztwory mianowane w praktyce laboratoryjnej wykonuje się na dwa sposoby:

• Do kolby miarowej wprowadza się całą zawartość tzw. fiksanalu, czyli małej ampułki ze ściśle określoną masą związku chemicznego. Gotowe fiksanalki z często stosowanymi w analityce związkami chemicznymi są ogólnie dostępne w handlu. Mogą one zawierać substancje stałe bądź roztwory (np. NaOH, HCl) zwłaszcza gdy związki te są higroskopijne lub reagują z dwutlenkiem węgla z powietrza. Do kolby wlewa się rozpuszczalnik do ok. połowy pojemności. Całość miesza się, aż do uzyskania jednorodnego roztworu i dopełnia rozpuszczalnikiem nieco poniżej kreski znajdującej się na szyjce kolby miarowej. Roztwór zostawia się na jakiś czas aby "odstał", po czym dodaje się ostatnią, małą porcję rozpuszczalnika, tak aby uzyskać jego założoną objętość i ponownie miesza. Taka procedura zapobiega niedokładnościom związanym z kontrakcją objętości, która często zachodzi w trakcie procesu rozpuszczania. W ten sposób otrzymuje się roztwory mianowane o z góry zadanym stężeniu.
• Roztwór wykonuje się w normalny "szybki" sposób - tzn. np. odważa się określoną masę substancji i rozpuszcza ją w odmierzonej za pomocą cylindra miarowego lub pipety miarowej objętości rozpuszczalnika. Dokładne stężenie roztworu wyznacza się poprzez miareczkowanie lub inne metody analityczne. Uzyskany w ten sposób roztwór ma zazwyczaj nieco inne od założonego na początku stężenie, ale w wielu zastosowaniach to nie przeszkadza, jeśli tylko stężenie to jest dokładnie zmierzone.