Rubren
| Rubren | |||||||||||||
|
|
|||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C42H28 | ||||||||||||
| Masa molowa | 532,67 g/mol | ||||||||||||
| Wygląd | czerwony, krystaliczny | ||||||||||||
|
|||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | 517-51-1 | ||||||||||||
| PubChem | 68203[1] | ||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||
| Podobne związki | tetracen | ||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||
Rubren (nazwa systematyczna: 5,6,11,12-tetrafenyloteracen) – organiczny związek chemiczny z grupy sprzężonych węglowodorów aromatycznych.
W temperaturze pokojowej występuje w postaci intensywnie czerwonych kryształów.
Znaczne jego ilości są stosowane jako uczulacz chemoluminoscencyjny, jest m.in. jednym ze składników świecących na żółto farb i lampek luminescencyjnych, przedłużających okres ich działania[2].
Krysztaliczny rubren i stężone roztwory rubrenu posiadają własności półprzewodnikowe, dzięki czemu związek ten jest stosowany w diodach elektroluminescencyjnych i wyświetlaczach opartych na tych diodach[3].
Monokrystaliczny rubren posiada bardzo wysoką jak na organiczne półprzewodniki mobilność transportu ładunku elektrycznego (~30
), co wskazuje na fakt, że mechanizm jego przewodnictwa jest zbliżony do tradycyjnych materiałów półprzewodnikowych. Zademonstrowano również dowody na występowania w kryształach rubrenu efektu Halla, co jest pośrednim dowodem na pasmowy charakter przewodnictwa w tym materiale[4]
Przypisy
- ↑ Rubren – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Zhang Zhi-lin et al.. The effect of rubrene as a dopant on the efficiency and stability of organic thin film electroluminescent devices. „J. Phys. D: Appl. Phys.”. s. 32–35(4). doi:10.1088/0022-3727/31/1/005.Fardy, Melissa. Materials science: Lilliputian light sticks. „Nature”. s. 408. doi:10.1038/451408a.
- ↑ Kanchan Saxena , Dalip Singh Mehta, at all. Studies on organic light-emitting diodes based on rubrene-doped zinc quinolate. „P hys. Status Solidi A”. 206 (7), s. 1660–1663, 17 June 2009. Willey Interscience. doi:10.1002/pssa.200824516 (ang.).
- ↑ Silva Filho D. A. da, Kim E.-G., Brédas J.-L.. Transport Properties in the Rubrene Crystal: Electronic Coupling and Vibrational Reorganization Energy. „Advanced Materials”, s. 1072–1076(5), 2005. doi:10.1002/adma.200401866.