Ruch Zbrojny Quintina Lame

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Movimiento Armado Quintin Lame
MAQL
Państwo  Kolumbia
Historia
Sformowanie 1984
Rozformowanie 1991
Dane podstawowe
Wojskowy budżet

Ruch Zbrojny Quintina Lame - indiańska grupa partyzancka zbliżona do marksizmu, aktywna od 1984 do maja 1991 roku, uczestnik kolumbijskiej wojny domowej. Grupa działała głównie na obszarze departamentu Cauca[1][2].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Ruch Zbrojny Quintina Lame założony został w 1984 roku w departamencie Cauca, w południowo-środkowej Kolumbii. Cauca charakteryzowała się dużymi majątkami ziemskimi i nierównościami we własnościach gruntów, pond 40 procent mieszkańców departamentu stanowili rdzenni Amerykanie, w prowincji istniał konflikt między rdzennymi mieszkańcami a ziemianami. Ruch Zbrojny Quintina Lame powstał początkowo jako indiański ruch oporu mający bronić rodzime ziemie i lokalną społeczność przed atakami ze strony ziemiaństwa, urzędników państwowych, innych ruchów partyzanckich i wojskowych[3]. Grupa od sierpnia 1990 roku negocjowała z rządem prezydenta Césara Gaviria. W maju 1991 roku przeprowadziła demobilizację i rozpoczęła uczestnictwo w Zgromadzeniu Ustawodawczym. Obecność Ruchu w Zgromadzeniu przyczyniła się do bardziej wyraźnego reprezentowania rdzennych mieszkańców, prawa Indian włączone zostały do Konstytucji Kolumbii z 1991 roku[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupy chłopów indiański znane jako Quintin Lame (CQL), pojawiły się w południowej Kolumbii w 1974 roku. Grupa powstała po zabójstwie regionalnych liderów indiańskich w Cauca i represjach rządu oraz właścicieli ziemskich. Indiańscy rebelianci przeszli wojskowe szkolenie Marksistowsko-Leninowskiej Partii Komunistycznej (PC-ML). CQL działała jako wojskowa grupa samoobrony. Nazwa grupy przyjęta została na cześć lidera indiańskiego i polityka Kolumbijskiej Partii Konserwatywnej z początku XX wieku, Manuela Quintina (1880-1967). Grupa uzyskała poparcie wielu społeczności rdzennych Amerykanów w departamentach Meta i Caquetá. Grupa zbrojna odróżniała się od innych grup zbrojnych poprzez wielokulturowe podejście; istniała grupa Metysów jak Gustavo Mejía, Pedro León Rodríguez i Edgar Londono; cudzoziemców, takich jak Pablo Tattay, Węgier Gabriel Soler z Argentyny, i Teresa Tomish z Chile, oraz rdzennych mieszkańców z różnych grup etnicznych na południu kraju. Do 1980 roku CQL działał jako samoobrona i używał broni tylko gdy terytorialna i polityczna niezależność terenów indiańskich była zagrożona. Działania ofensywne grupy rozpoczęły się w 1984 roku gdy żołnierze Ruchu Zbrojnego zaatakowali miasteczko Castilla w departamencie Cauca a następnie zajęli miejscowość Santander de Quilichao[5]. Oficjalne powstanie Ruchu Zbrojnego Quintina Lame ogłoszone zostało w 1984 roku[6]. W 1987 roku wraz z guerillami takimi jak FARC, M-19, Armia Wyzwolenia Ludowego i Armia Wyzwolenia Narodowego, Ruch Zbrojny wszedł w skład Coordinadora Guerrillera Simón Bolívar.

Demobilizacja[edytuj | edytuj kod]

W maju 1991 roku w wyniku negocjacji z rządem, przywództwo Ruchu Zbrojnego postanowił wprowadzić w życie proces demobilizacji, 130 bojowników grupy partyzanckie oddało broń w zamian rząd obiecał żołnierzom partyzantki wypłacanie im przez okres sześciu miesięcy, 128 dolarów miesięcznie co miało pozwolić im na powrót do cywilnego życia, rząd obiecał również inwestycje rządowe w celu organizacji społeczności kombatantów MAQL. Traktat miedzy guerillą a rządem podpisał negocjator rządu, Jesus Antonio Bejarano, traktat podpisano w indiańskim obozie partyzanckim w pobliżu miasta Caldono na południu kraju[7].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cynthia Arnson, Comparative peace processes in Latin America, Stanford University Press, 1999
  • Kay B. Warren, Jean Elizabeth Jackson, Indigenous movements, self-representation, and the state in Latin America, University of Texas Press, 2002