Ruch antykultowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ruch antykultowy (ang. anti-cult movement) – termin oznaczający organizację, przeważnie o korzeniach chrześcijańskich, stawiającą sobie za cel uniemożliwienie lub ograniczenie działania niektórych związków wyznaniowych, uznanych przez nią za sekty. Prowadzą one przede wszystkim działalność edukacyjną i informacyjną.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W Stanach Zjednoczonych w latach sześćdziesiątych popularność zdobywały nowe ruchy religijne (określane przez ich przeciwników mianem sekt), które przez rodziny przystępujących do nich osób uznawane były za dziwne i niebezpieczne, z uwagi na rzekomo negatywny wpływ, jakiemu byli poddawani nowi członkowie. Rodziny stawiały zarzut stosowania wobec członków sekt praktyk psychomanipulacyjnych, a także uniemożliwiania im kontaktu z rodziną. Zorganizowanie się tych rodzin miało dać początek ruchom antykultowym[potrzebne źródło].

Polska[edytuj | edytuj kod]

Ruchy antykultowe w Polsce powstały na wzór amerykańskich. Działają tu Centrum Przeciwdziałania Psychomanipulacji w Lublinie, Dominikańskie Ośrodki Informacji o Nowych Ruchach Religijnych i Sektach prowadzone przez dominikanów, świeckie ruchy antykultowe, mające siedziby w kościelnych budynkach, organizujące spotkania w przykościelnych salkach, itp.