Rudka (gmina Ruda-Huta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Ruda Huta. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Rudka
Kaplica rzymskokatolicka pw. św. Brata Alberta (Chmielowskiego)
Kaplica rzymskokatolicka pw. św. Brata Alberta (Chmielowskiego)
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat chełmski
Gmina Ruda Huta
Strefa numeracyjna (+48) 82
Kod pocztowy 22-110
Tablice rejestracyjne LCH
SIMC 0106431
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Rudka
Rudka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudka
Rudka
Ziemia 51°15′56″N 23°39′26″E/51,265556 23,657222Na mapach: 51°15′56″N 23°39′26″E/51,265556 23,657222
Niezrealizowany projekt szkoły powszechnej w Rudce, 1925
Rudka na mapie Rzeczypospolitej (Rizzi Zannoni) z 1772 r.
Rudka na mapie Galicji Zachodniej, 1803 r.
Rudka na mapie topograficznej Królestwa Polskiego z 1839 roku
Rudka na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1933 r.
Uherka we wsi Rudka

Rudkawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Ruda-Huta, nad rzeką Uherką, przy drodze wojewódzkiej nr 816 Dorohusk-Włodawa. W l. 1867-1954 miejscowość należała do gminy Świerże. Miejscowość dzieli się na Rudkę i Rudkę Kolonię. Inne części wsi to Pole i Sosnowiec. Miejscowość atrakcyjna turystycznie.

Pod kon. XVIII i na pocz. XIX w. Rudka wchodziła w skład dóbr uhruskich, w 1836 r. wraz z dobrami rządowymi Ruda zakupionych przez Henryka Kamieńskiego. Według stanu z 1827 r. Rudka stanowiła własność rządową należącą do parafii Uhrusk, liczyła 31 domów i 215 mieszkańców.

19 lutego 1863 r. pod Rudką stoczona została potyczka oddziałów powstańczych dowodzonych przez Oswalda Radziejowskiego i Kazimierza Bogdanowicza z kolumną wojsk rosyjskich dowodzonych przez kapitana Raguzę. W trakcie walk poległo ok. 11 powstańców, 14 zostało rannych.

Podczas pierwszej wojny światowej wieś została spalona, a mieszkańcy zmuszeni do wyjazdu za Bug. W l. 1918-1922 większość z nich powróciła do Rudki.

Według spisu powszechnego z 30 września 1921 r. Rudkę zamieszkiwało 414 osób, z których narodowość polską deklarowało 396, rusińską (ukraińską) 1, żydowską 17, wyznanie rzym.-kat. 20, prawosławne 371, ewangelickie 6, mojżeszowe 17.

W okresie międzywojennym we wsi mieściła się polska szkoła powszechna. Z początkiem drugiej wojny światowej część mieszkańców wyjechała na tereny okupowane przez ZSRR. Po drugiej wojnie światowej w 1947 r. w ramach akcji "Wisła" ok. 90 rodzin wysiedlono na tereny północno-zachodniej Polski. Po latach część z nich powróciła w rodzinne strony.

W 1956 r. miejscowość została zelektryfikowana. W Rudce znajduje się kaplica rzymsko-katolicka pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego należąca do parafii w Rudzie Hucie oraz zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów, protestanckiej wspólnoty o charakterze ewangelicznym. W miejscowości funkcjonuje sklep.

W 2000 r. wieś zamieszkiwało ok. 230 osób.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Tabella miast, wsi i osad Królestwa Polskiego, t. II, Warszawa 1827, s. 148
  • Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. IV: Województwo lubelskiej, Warszawa 1924, s. 15.
  • A. Franecki, Ślady dziejów gminy Ruda Huta, Chełm-Ruda Huta 2010.
  • A. Wawryniuk, Leksykon miejscowości powiatu chełmskiego, Chełm 2002.