Rudnica (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rudnica
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat sulęciński
Gmina Krzeszyce
Liczba ludności 395
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 66-435
Tablice rejestracyjne FSU
SIMC 0182254
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Rudnica
Rudnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudnica
Rudnica
Ziemia 52°36′41,65″N 15°11′12,90″E/52,611569 15,186917Na mapach: 52°36′41,65″N 15°11′12,90″E/52,611569 15,186917

Rudnicawieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Krzeszyce. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zarówno polska nazwa wioski jak i niemiecka (Hammer[1]) nawiązują do tego, iż wydobywano i przetapiano tu rudę żelaza.

Wieś powstała na obszarze, który w XV w. należał do Wielkopolski. Sama Rudnica należała zaś do Brandenburgii. Obecna wieś wzięła początek od kuźnicy założonej w połowie XVI w. na gruntach wsi Kołczyn (stąd osada-kuźnica nosiła nazwę Neuen Koltzschen). W 1580 kuźnicę nazwano die Rede. Nazwa Hammer zaczęła funkcjonować w XIX w., zaś majątek rycerski otrzymał miano: Hammer-Koltschen. Głównym właścicielem ówczesnych ziem był płk. Arenda von Waldow, a współwłaścicielami: ppłk. Adam Christoph von Waldow, ppłk. Friedrich Sigismund von Waldow, kpt. Karl Andersen von Maxen oraz Sebastian von Waldow. W latach 1772-72 Rudnicę wraz z częścią Kołczyna nabył Karl Sigismund von Reitzenstein, lecz na skutek małżeństwa jego córki Ernestine von Reitzenstein z Carlem Ernestem Christianem von Waldow, wieś wróciła w ręce Waldowów. Rezydencja szlachecka w Rudnicy powstała po wojnie trzydziestoletniej. Jako siedziba rycerska została wspomniana w 1724. Do XVIII w. Rudnica wchodziła w skład majątku Kołczyn, określanego jeszcze w 1792 jako Waldower Gestift oder Kolschenschen Territirium. W 1715 do posiadłości tych włączono powstałe w XV i XVI w. osady: Rudnica, Brzozowa (Neuwalde), Stobno (Stubbenhgen), Maszków (Neudorf) i Rudna (Rauden). W 1775 w ramach odszkodowania przyznano majątkowi kolonie Włotów (Lossow) i Krzyszczyzna (Cocceji). Do majątku w Rudnicy w 1718 należało 5 łanów chłopskich. W 1785 w folwarku Hammerhof mieszkało 10 rodzin chałupników. Na przełomie XVIII/XIX w. folwark podupadł i przekształcił się w leśną osadę, Altenhof. Początek obecnej wsi dała kuźnica, od której przepływająca przez wieś Lubniewka (Muhlenfließ) wzięła lokalną nazwę: Hammerfließ[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki filialny pod wezwaniem Świętej Rodziny[3], z 1910 roku.

inne obiekty:

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Od 1964 w Rudnicy działa Zespół Ludowy "Rudniczanka", mający na swoim koncie pokaźny dorobek artystyczny. Jego zadaniem jest podtrzymywanie i rozwój tradycji ludowych, a także występy na przeglądach zespołów kulturalnych i wszelkiego rodzaju imprezach kulturalnych. Kierownikiem zespołu była śp. Barbara Badurko, a jego opiekunem Grzegorz Zawadzki, dyrektor GOK[5]. Tradycje kulturalne jak i ludowe podtrzymuje również dziecięcy zespół "Leśne Duszki"[6].

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Rudnicy ma siedzibę klub sportowy Kosmos'78, który w sezonie 2011/2012 zajął w klasie B (grupa Słubice) 1 miejsce[7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Rudnica [dostęp 2011-06-24]
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.2.13]. s. 65.
  3. Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. [dostęp 26.08.2008].
  4. Kolej.one.pl
  5. UG Krzeszyce - "Rudnicznka". [dostęp 12.01.2011].
  6. UG Krzeszyce - "Leśne Duszki". [dostęp 22.12.2010].
  7. Kosmos 78 Rudnica