Rudolf Hell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rudolf Hell (19 grudnia 1901 - 11 marca 2002), niemiecki wynalazca z branży przemysłu elektrotechnicznego.

Urodził się w Niemczech, w bawarskiej miejscowości Eggemuehl. W latach 1919 do 1923 studiował elektrotechnikę w Monachium. Pracował tam od 1923 do 1929 jako asystent profesora Maxa Dieckmanna, z którym to obsługiwali stację telewizyjną w 1925 roku na wystawie w Monachium. W tym samym roku Hell wynalazł aparat zwany hellschreiber, wczesnego protoplastę współczesnego telefaksu. Hell otrzymał na swój wynalazek patent w 1929 roku.

W roku 1929 założył firmę w Babelsberg koło Berlina. Po drugiej wojnie światowej reaktywował firmę, tym razem w Kilonii. Nadal pracował jako inżynier i wynalazł maszyny do elektronicznie sterowanego grawerowania płyt drukarskich i system elektronicznego składu fotograficznego, zwanego "digiset".

Do ciekawych wynalazków zaliczyć należy także radiowy system wspomagania lądowania, opracowany w latach dwudziestych, który był podstawą do stworzenia stosowanego obecnie na całym świecie systemu ILS.

Otrzymał wiele nagród i wyróżnień jak Rycerski Krzyż Komandorski Orderu Zasługi, Nagrodę Gutenberga czy Pierścień Wernera von Siemensa.

Jego firma została przejęta przez Siemens AG w 1981 roku i połączona z Linotype w 1990, przyjmując nazwę Linotype-Hell AG. Rudolf Hell zmarł 11 marca 2002 w Kilonii w wieku 100 lat.