Rudolf Hermann Lotze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Rudolf Hermann Lotze (ur. 21 maja 1817 w Budziszynie, zm. 1 lipca 1881 w Berlinie) – niemiecki logik i filozof.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Uważany za czołowego niemieckiego Metafizyka po Georgu Heglu. Autor m.in.:

  • Metaphysik (1841)
  • Logik (1843)
  • Medizinische Psychologie oder Physiologie der Seele (1852)
  • Mikrokosmus. Ideen zur Naturge8chichte und Geschichte der Menschheit (1854)
  • Geschichte der Aesthetik in Deutschland (München, 1868)
  • System der Philosophie

Logika Rudolfa Hermanna Lotzego miała istotny wpływ na poglądy filozofów medycyny, utożsamianych ze „starszą” polską szkołą filozofii medycyny[1].

Przypisy

  1. J. Zamojski, Dlaczego wciąż warto badać polską myśl filozoficzno-lekarską, [w:] Polska szkoła filozofii medycyny. Przedstawiciele i wybrane teksty źródłowe, pod redakcją Michała Musielaka i Jana Zamojskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2010, s. 11.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]