Rudolf Hermann Lotze
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rudolf Hermann Lotze (ur. 21 maja 1817 w Budziszynie, zm. 1 lipca 1881 w Berlinie) – niemiecki logik i filozof.
[edytuj] Biografia
Uważany za czołowego niemieckiego Metafizyka po Georgu Heglu. Autor m.in.:
- Metaphysik (1841)
- Logik (1843)
- Medizinische Psychologie oder Physiologie der Seele (1852)
- Mikrokosmus. Ideen zur Naturge8chichte und Geschichte der Menschheit (1854)
- Geschichte der Aesthetik in Deutschland (München, 1868)
- System der Philosophie
Logika Rudolfa Hermanna Lotzego miała istotny wpływ na poglądy filozofów medycyny, utożsamianych ze "starszą" polską szkołą filozofii medycyny[1].
Przypisy
- ↑ J. Zamojski, Dlaczego wciąż warto badać polską myśl filozoficzno-lekarską, (w:) Polska szkoła filozofii medycyny. Przedstawiciele i wybrane teksty źródłowe, pod redakcją Michała Musielaka i Jana Zamojskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2010, s. 11.
[edytuj] Bibliografia
- Wincenty Lutosławski /1889/,"Metafizyka współczesna", (w:) Biblioteka Warszawska /marzec i maj 1889r/. tom 1, s. 353-372; tom 2, s. 218-240; drukowany też pod tytułem "Metafizyka Lotzego", w Moskwie z datą napisania 25 marca 1889 r.
- Polska szkoła filozofii medycyny. Przedstawiciele i wybrane teksty źródłowe, pod redakcją Michała Musielaka i Jana Zamojskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2010.
