Rudolf II Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rudolf II Wittelsbach (ur. 8 sierpnia 1306 Wolfratshausen - zm. 4 października 1353 Neustadt an der Weinstraße) - hrabia Palatynatu Reńskiego.

Syn księcia Górnej Bawarii i Palatynatu Rudolfa I Wittelsbacha i Matyldy Nassau. Jego dziadkami byli: książę Górnej Bawarii Ludwik II Wittelsbach i Matylda Habsburg oraz król niemiecki Adolf i Imagina von Isenburg-Limburg.

W 1313 roku ojciec Rudolfa podpisuje wraz z bratem Ludwikiem porozumienie mające zakończyć wojnę domową. Rudolf otrzymuje Palatynat, zaś Ludwik Górną Bawarię. Po wyborze Ludwika na cesarza rzymskiego i dalszych konfliktach między braćmi, cesarz zajmuje Palatynat, a Rudolf wraz z synami udaję się na emigrację. Rudolf umiera w 1319 roku. Jego następcą zostaje najstarszy syn Adolf Wittelsbach. Po śmierci Adolfa w 1327 Rudolf zostaje jego następcą, pomimo faktu iż Adolf posiada 2 letniego syna. Rudolfowi wraz z bratem Ruprechtem udaje się podpisać w 1329 roku porozumienie z wujem. Ludwik wycofuje się z Palatynatu, przekazując władzę Rudolfowi.

W 1328 roku ożenił się z Anną Karyncką (1300-1331), córką księcia Karyntii i Tyrolu Otto II Karynckiego i Eufemii legnickiej. Para miała jedną córkę Annę, która wyszła za mąż za króla Czech i Niemiec Karola IV Luksemburskiego.

W 1348 roku ożenił się z Małgorzatą Sycylijską (1331-1377), córką króla Sycylii Fryderyka II i Eleonory Andegaweńskiej.

Po śmierci Rudolfa hrabią Palatynatu Reńskiego został jego młodszy brat Ruprecht I Wittelsbach.

Poprzednik
Adolf Wittelsbach
Armoiries Bavière-Palatinat.svg hrabia Palatynatu
1327-1353
Armoiries Bavière-Palatinat.svg Następca
Ruprecht I Wittelsbach