Rudolf Scharping

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rudolf Scharping, 2001

Rudolf Scharping (ur. 2 grudnia 1947 w Niederelbert) – niemiecki polityk Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, jej przewodniczący w latach 1993-1995.

Ukończył kierunki nauki polityczne, socjologia oraz prawo na Uniwersytecie w Bonn. W 1966 r. wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD). Był członkiem parlamentu kraju związkowego Nadrenia-Palatynat od 1975 do 1994 r. Od 21 maja 1991 do 15 października 1994 pełnił funkcję premiera landu. W wyborach parlamentarnych w Niemczech w 1994 roku był kandydatem SPD na urząd kanclerza, przegrał jednak kandydatem CDU Helmutem Kohlem. Jego funkcję na stanowisku premiera landu przejął Kurt Beck.

W latach 1993-1995 sprawował urząd przewodniczącego Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), zastępując na tym stanowisku późniejszego prezydenta federalnego Johannesa Raua. W 1995 r. na federalnym konwencie partyjnym w Mannheim, przegrał batalię o fotel przewodniczącego z Oskarem Lafontaine. Został wówczas wybrany na jednego z pięciu pomocników przewodniczącego w tym samym roku oraz ponownie wybrany w 1997, 1999 i 2001. Od 1994 r. jest deputowanym do Bundestagu, od 1994 do 1998 r. przewodniczył klubowi parlamentarnemu SPD.

Od 27 października 1998 do 18 lipca 2002 sprawował funkcję ministra obrony Niemiec w pierwszym gabinecie kanclerza Gerharda Schrödera. W czasie jego kadencji, niemiecka Bundeswehra po raz pierwszy od zakończenia II wojny światowej uczestniczyła w operacji militarnej poza Niemcami (w Macedonii).

Z powodu licznych afer politycznych i osobistych został zdymisjonowany. Był pierwszym federalnym ministrem Niemiec, który został zdymisjonowany wbrew własnemu stanowisku.