Rudy Tomjanovich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rudy Tomjanovich
Rudy Tomjanovich
Pełne imię i nazwisko Rudy Tomjanovich, Jr.
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1948
Hamtramck (Michigan), Michigan
Wzrost 203 cm
Masa ciała 99 kg
Kariera
Aktywność 1970–1981
Szkoła średnia Hamtramck
College University of Michigan (1967–1970)
Draft 1970, numer: 2
San Diego Rockets
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Rudy Tomjanovich w Wikicytatach

Rudy Tomjanovich (ur. 24 listopada 1948 roku) – były gracz i trener w lidze NBA.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Został wybrany w 1970 roku w pierwszej rundzie draftu przez San Diego Rockets. W swoim pierwszym sezonie w NBA spędzał na parkiecie średnio ponad 10 minut, notując ok. 5 punktów i 5 zbiórek na mecz. W następnych dwóch sezonach po przenosinach zespołu do Houston, zdecydowanie poprawił swoje statystyki. W trzecim sezonie był najlepszym strzelcem drużyny (18,7 punktu na mecz) oraz najlepszym w walce na tablicach notując średnio 11,6 zbiórek w meczu. W sezonie 1974-1975, awansował z Rakietami do pierwszych playoffów w historii drużyny. W sezonie 1976-77 zespół awansował do finału konferencji. Kolejny sezon okazał się dla Tomjanovicha bardzo pechowy. W czasie meczu z Los Angeles Lakers doszło do bijatyki, w której Rudy został uderzony w twarz, przez co pauzował przez pół sezonu. Jeszcze dziś Tomjanovich ma problemy ze słuchem, spowodowane tamtą bójką. Na parkietach spędził jeszcze trzy sezony, które nie obfitowały w sukcesy. Karierę zakończył 2 października 1981 roku, a jego numer - 45 zawisnął pod dachem hali w Houston 28 stycznia 1982 roku. W latach 1973-1979 co rok uczestniczył w meczu gwiazd.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Przygodę z trenerką rozpoczął w sezonie 1985-86. Był asystentem trenera Rockets. Posadę pierwszego trenera objął w trakcie sezonu 1991-92, kiedy to rozegrane były już 52 spotkania. Nie udało mu się doprowadzić zespołu do playoff. W kolejnym sezonie ta sztuka mu się udała i awansował nawet do półfinału konferencji. W kolejnym sezonie Houston Rockets wygrało aż 58 spotkań sezonu zasadniczego i zdobyło pierwsze w historii klubu Mistrzostwo ligi. Rok później udało się obronić tytuł. Nie udało się to po raz trzeci. W sezonie 1996-1997 podopieczni Tomjanovicha dotarli do finału konferencji zachodniej, w którym ulegli po wyrównanej rywalizacji Utah Jazz. Następne dwa sezony to awans do pierwszej rundy playoff. W latach 1999-2003 Rakiety nie awansowały do playoff, a Tomjanovich z powodu choroby musiał ustąpić ze stanowiska trenera.

Podsumowując, podczas dwunastu sezonów pracy w Houston doprowadził drużynę siedem razy do fazy playoff i dwa razy do tytułu Mistrzów NBA. Ekipa wygrała 56% spotkań.

W 2004 roku został szkoleniowcem Los Angeles Lakers. Obecnie jest na trenerskiej emeryturze.

Osiągnięcia trenerskie[edytuj | edytuj kod]

- Mistrzostwo ligi z Houston Rockets w 1994 i 1995 roku
- Najlepszy trener NBA w 1993 roku
- W 1997 trener drużyny zachodu podczas meczu gwiazd
- Złoty medal olimpiady w Sydney

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Średnia punktów
1970/1971 Houston Rockets 5.3
1971/1972 Houston Rockets 15.0
1972/1973 Houston Rockets 18.7
1973/1974 Houston Rockets 24.5
1974/1975 Houston Rockets 20.7
1975/1976 Houston Rockets 18.5
1976/1977 Houston Rockets 21.6
1977/1978 Houston Rockets 21.5
1978/1979 Houston Rockets 19.0
1979/1980 Houston Rockets 14.2
1980/1981 Houston Rockets 10.5