Ruiny Akademii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fire-place at the Ruin Academy
Ruin Academy, section

Ruiny Akademii (The Ruin Academy, 2010) – niezależne, architektoniczne centrum badawcze znajdujące się na obszarze miasta Tajpej[1]. Centrum to jest zarazem projektem, służącym jako "zestaw do ponownego przemyślenia miasta przemysłowego i zatopionego w nim człowieka" poprzez prowadzone w nim badania i cykl warsztatów[2].

Ruiny Akademii mieszczą się w opuszczonym, 5 piętrowym budynku mieszkalnym w centrum Tajpej. Wszystkie ściany wewnętrzne i okna w budynku zostały usunięte w celu stworzenia dogodnych warunków do rozwoju warzyw i bambusa. Profesor wraz ze studentami zajmującymi się projektem śpią i pracują w prowizorycznych, mahoniowych akademikach, w których na piątym piętrze mieści się publiczna sauna. Wszystkie budynki posiadają 6 calowe otwory umożliwiające przenikanie deszczu do środka[3].

Kontrola procesu architektonicznego w budynku poddaje się wkraczającej do niego naturze. Modernizm został utracony, a przemysłowa dotąd maszyna stopniowo staje się organiczną[4].

Zakres badań[edytuj | edytuj kod]

Zakres badań i zadań projektowych swobodnie przemieszcza się pomiędzy zagadnieniami architektury, urbanistyki, sztuki, ochrony środowiska oraz innych dziedzin sztuki i nauki w ramach ogólnej budowy środowiska człowieka[5]. Anarchic Grandmothers, Academic Squatting, Urban Acupuncture-to tylko niektóre z nurtów wiążących się z tematem Ruin Academy[6]. Warsztaty projektowe badają wątki:

  • Organiczności (Akupunktura)
    • Spontaniczne, często nielegalne gospodarstwa miejskie i publiczne ogrody balansują pomiędzy przemysłowym Tajpej a ścieżkami naprowadzającymi miasto na drogę organiczną[7].
  • Urbanizmu rzecznego
    • Ukształtowanie terenu prowadzi do przywrócenia naturalnego biegu rzeki w warunkach miejskich i ponownego połączenia nowoczesnego miasta z naturą[8].
  • Nielegalnej Architektury
    • Architektura, która traktuje miasto jako “rozrastającą się platformę i źródło energii, z której niczym pasożyt czerpie energię elektryczną i wodę… Przejściowe, nielegalne gospodarstwa miejskie i nocne markety są tak powszechne i głęboko zakorzenione w tajwańskiej kulturze i panoramie miasta, że możemy mówić o równoczesnym istnieniu drugiego miasta, poza “oficjalnym” Tajpej – mieście równoległym, czy też para-mieście.”[9]

Wiedza lokalna jest motywem przenikającym przez wszystkie elementy badań i powiązań pomiędzy Trzecim Pokoleniem Tajpej a środowiskiem naturalnym[10]. Projekt nadzorowany jest przez Taiwanese JUT Foundation for Arts & Architecture, przy współpracy z fińskim biurem Casagrande Laboratory[11].

Projekt "The Ruin Academy" (Ruiny Akademii) otrzymał nagrodę World Architecture Community Award w 2011 roku[12].

Miasto Trzeciej Generacji[edytuj | edytuj kod]

Rdzeń nurtu architektonicznego projektu stanowi teoria Miasta Trzeciej Generacji – organicznych ruin industrialnego miasta. Skupia się ona na badaniach nieustannego procesu, który zapewniłby ciągłą żywotność miastu (Tajpej)[13]. Elementem ruin jest część stworzona przez człowieka stająca się częścią natury[14]. Miasto Trzeciej Generacji następuje po pierwszym pokoleniu, w którym ludzie pokojowo współistnieli z naturą i drugim pokoleniu, w którym budowano kamienne i utwardzone struktury wszędzie, gdzie to możliwe, aby w jak największym stopniu odciąć miasto od natury. Jednak w trzecim pokoleniu natura, której nie sposób całkowicie się pozbyć, odrasta przedzierając się przez ruiny, szczeliny w ścianach, sprowadzając ludzkość z powrotem do pierwotnego źródła jakim zawsze była i zawsze będzie. Miasta Trzeciej Generacji koncentrują się na wiedzy lokalnej i „organicznej akupunkturze”, wracając do ludzi i przyrody[15].

Miasto Trzeciej Generacji jest miastem przemysłowym, zniszczonym przez ludzi, ludzką naturę, jej destrukcyjną częścią[16]. Elementy Trzeciej Generacji Tajpej to:

  • Anarchist Gardener/Anarchistyczny Ogrodnik.
    • Swobodne społeczności ogrodników i farmerów działające poza oficjalnymi kierunkami rozwoju urbanistycznego.
  • Urbanistyka. Nomad
    • “Spontaniczne, małe przedsięwzięcia architektoniczne uderzające w statyczność i niezmienność miasta.”
  • Urbanistyczna akupunktura.
    • Architektura jako producent „igieł” dla urbanistyki
  • Kompost.
    • „Niezależne, samowystarczalne, często nielegalne społeczności poddające oficjalne struktury miasta działaniom organicznym.
  • Urbanizm rzeczny.
    • Ukształtowanie krajobrazu urbanistycznego- miasto rozwijające się na bazie natury rzecznej.”[17]

Anarchist Gardener/Anarchistyczny Ogrodnik[edytuj | edytuj kod]

Cover of the Anarchist Gardener issue 1.

W ramach projektu ""The Ruin Academy" wydawany jest niezależny magazyn Anarchist Gardener, pod redakcją Nikita Wu[18]. Magazyn zajmuje się tematyką przyszłościowego myślenia o tworzeniu ludzkiej przestrzeni i środowiska do życia w zgodzie z naturą[19].

Przypisy

  1. c laboratory: ruin academy – Designboom 2010
  2. Ruin Academy in Taipei – +MOOD 2010
  3. Ruin Academy – Landezine 2010
  4. Ruin Academy in Taipei | Marco Casagrande – Arch-Times 2010
  5. Ruin Academy – Ouno 2010
  6. More Ruins – Phyllis Richardson, Archetcetera 2011
  7. The Community Gardens of Taipei – P2P Foundation 2010
  8. Taipei from the River – International Society of Biourbanism 2011
  9. Illegal Architecture in Taipei – Kelsey Campbell-Dollaghan, Architizer 2011
  10. Ruin Academy Taiwan: Architecture Information – E-Architect 2010
  11. Ruin Academy in Taipei, Architectural Research Centre – New Territories 2010
  12. WA Awards – World Architecture 2011
  13. Ruin Academy – Greek Architects 2011
  14. Chen House by C-Laboratory – Dezeen 2009
  15. Returning Humans to Nature and Reality – Nick Couson, eRenlai 2011
  16. Cross-Over Architecture and the Third Generation City – Epifanio 2009
  17. Ruin Academy – Epifanio 14, 2011
  18. Ruin Academy – Architizer 2010
  19. Anarchist Gardener Issue One 安那其建築園丁 – Anarchist Gardener 2010

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons