Ruiny katedry św. Pawła w Makau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ruiny katedry św. Pawła

Ruiny katedry św. Pawła w Makau – pozostałości po barokowej katedrze św. Pawła w Makau, będące jednym z najważniejszych zabytków miasta, wpisane wraz z całym zabytkowym centrum na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1]. Do dnia dzisiejszego zachowała się jedynie ściana frontowa i kamienne schody prowadzące do świątyni. Powszechnie przyjęta nazwa "katedra św. Pawła" jest błędna, w rzeczywistości kościół był pod wezwaniem Matki Bożej[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza świątynia powstała w 1580 roku, jednak została zniszczona przez pożary w latach 1595 i 1601[3]. W 1602 roku rozpoczęto odbudowę gmachu wg projektu włoskiego jezuity Carlo Spinoli[4]. W pracach budowlanych brali udział głównie chrześcijańscy rzemieślnicy z Japonii, którzy uciekli przed prześladowaniami w kraju[5][6]. Kościół został ukończony w 1637 roku i stanowił wówczas największą świątynię katolicką w Azji Wschodniej[3]. Budynek trzykrotnie stawał w płomieniach, największe straty spowodował ostatni pożar, do którego doszło 1 stycznia 1835 na skutek tajfunu[7]. Ogień zniszczył niemal całą świątynię z wyjątkiem przedniej fasady i kamiennych schodów przed kościołem, które zachowały się do dziś[2].

W latach 1990-95 przeprowadzono badania archeologiczne kościoła, podczas których odkopano fundamenty wraz z kryptą i odkryto wiele religijnych artefaktów. Podjęto także prace renowacyjne, mające na celu wzmocnienie konstrukcji fasady i uniknięcie jej zawalenia[2]. W tym czasie utworzono również muzeum, w którym organizowane są wystawy poświęcone sztuce religijnej[2][3].

W roku 2005 ruiny wraz z zabytkowym centrum Makau zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Według materiałów historycznych katedra powstała z białego kamienia i miała duże sklepienie. Składała się z trzech zdobionych sal[3].

Fasada, która powstała w latach 1620-1627[2], zbudowana jest z granitu i stanowi przykład architektury barokowej z bogatymi dekoracjami i płaskorzeźbami, ale także z elementami orientalnymi[3]. Ściana ma ok. 27 m wysokości, 23,5 m szerokości, 2,7 m grubości[7] i jest wyraźnie podzielona na pięć poziomów. Na najniższym poziomie znajdują się trzy wejścia i dziesięć kolumn. Nad środkowym wejściem wyryto napis MATER DEI, co oznacza Matkę Bożą. Nad wejściami bocznymi znajdują się napisy IHS. Na drugim poziomie mieści się dziesięć kolumn i trzy łukowate okna. Ponadto rozmieszczono tam cztery wnęki, w których znajdują się cztery figury świętych katolickich[3].

Pozostałe trzy poziomy posiadają najbogatsze zdobienia. Na środku trzeciego poziomu stoi rzeźba Marii, a na poziomie czwartym znajduje się figura Jezusa. Płaskorzeźby na tych poziomach przedstawiają m.in. diabły, anioły, portugalskie żaglowce, chińskie lwy i chryzantemy. Na samej górze znajduje się fronton w kształcie trójkąta, co symbolizuje Trójcę Świętą[3]. W najwyższym punkcie ściany umieszczono krzyż[6].

Obecnie z tyłu fasady znajdują się stalowe schody, którymi turyści mogą wchodzić na wyższe poziomy[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Polski Komitet ds Unesco: Chiny (pol.). UNESCO.pl. [dostęp 2010-03-07].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Ruínas de São Paulo (ang.). AsiaExplorers.com. [dostęp 2010-03-07].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Ruins of St. Paul's (ang.). TravelChinaGuide.com. [dostęp 2010-03-07].
  4. Paris Franz: The Ruins of St Paul's Church in Macau (ang.). Suite101.com. [dostęp 2010-03-07].
  5. Macau - Ruins of St. Paul's (ang.). OrientTravel.com. [dostęp 2010-03-07].
  6. 6,0 6,1 Macau Tourist Guide (ang.). MacauTouristGuide.com. [dostęp 2010-03-07].
  7. 7,0 7,1 Ruins of St. Paul (ang.). ChinaHighlights.com. [dostęp 2010-03-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]