Rulik nadrzewny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rulik nadrzewny
Młode i starsze okazy rulika nadrzewnego
Młode i starsze okazy rulika nadrzewnego
Systematyka
Królestwo Protozoa
Typ śluzowce
Klasa Myxomycetes
Rząd Liceida
Rodzina Tubiferaceae
Rodzaj rulik
Gatunek rulik nadrzewny
Nazwa systematyczna
Lycogala epidendrum (J.C. Buxb. ex L.) Fr.
Syst. mycol. (Lundae) 3(1): 80 (1829)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Rulik nadrzewny, rulik groniasty (Lycogala epidendrum (J.C. Buxb. ex L.) Fr.) – gatunek śluzowca[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji: Tubiferaceae, Liceida, Incertae sedis, Myxogastrea, Mycetozoa, Amoebozoa, Protozoa (według Index Fungorum)[1].

Synonimy naukowe[2]:

  • Galeperdon epidendron (L.) Weber ex F.H. Wigg. 1780
  • Lycogala miniatum Pers., 1794
  • Lycoperdon epidendron Bull. 1791
  • Lycoperdon epidendrum J.C. Buxb. ex L. 1753
  • Lycoperdon sphaericum Gled. 1753
  • Reticularia miniata (Pers.) Poir. 1804

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Młode okazy są koloru żywoczerwonego lub pomarańczowego, później przebarwiają się na szarobrązowo. Są miękkie, z czerwoną śluzowatą masą protoplazmy wewnątrz[3]. Pojedynczy okaz ma średnicę do 15 mm. Jest to tzw. zrosłozarodnia. Okryta jest dwuwarstwową okrywą (perydium). Okrywa zewnętrzna (egzoperydium) miejscami rozdwaja się i tworzy pęcherzyki. Pomiędzy obiema okrywami znajduje się włośnia rzekoma, której nitki przebijają okrywę wewnętrzną (endoperydium) i wnikają do zarodni. Zarodniki są bezbarwne, o powierzchni siateczkowanej i pokrytej brodawkami[4].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Rulik nadrzewny występuje na zmurszałych pniakach, przeważnie w małych grupkach, zwykle w lecie po deszczach. Podobnie jak inne śluzowce, żywi się bakteriami, zarodnikami grzybów i rozmaitymi mikroorganizmami. Nie atakuje drewnianych podkładów. Po dojrzeniu następuje rozerwanie okrywy i uwolnienie zarodników[3]. Okrywa zazwyczaj pęka nieregularnie[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek kosmopolityczny, występuje pospolicie na całym świecie, na wszystkich kontynentach (oprócz Antarktydy)[5]. W Polsce jest pospolity.

Lycogala epidendrum 2011 G1 scale.jpg

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2014-01-03].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2014-01-03].
  3. 3,0 3,1 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 234. ISBN 83-7319-976-4.
  4. 4,0 4,1 Kurs biologii. Śluzorośla. [dostęp 2012=10-22].
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].