Rulik nadrzewny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rulik nadrzewny
Młode i starsze okazy rulika nadrzewnego
Młode i starsze okazy rulika nadrzewnego
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo Protozoa
Typ śluzowce
Klasa Myxogastrea
Rząd Liceida
Rodzina Tubiferaceae
Rodzaj rulik
Gatunek rulik nadrzewny
Nazwa systematyczna
Lycogala epidendrum (J.C. Buxb. ex L.) Fr.
Syst. mycol. (Lundae) 3(1): 80 (1829)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Rulik nadrzewny, rulik groniasty (Lycogala epidendrum (J.C. Buxb. ex L.) Fr.) – gatunek śluzowca[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji: Tubiferaceae, Liceida, Incertae sedis, Myxogastrea, Mycetozoa, Amoebozoa, Protozoa (według Index Fungorum)[2].

Synonimy naukowe[3]:

  • Galeperdon epidendron (L.) Weber ex F.H. Wigg. 1780
  • Lycogala miniatum Pers., 1794
  • Lycoperdon epidendron Bull. 1791
  • Lycoperdon epidendrum J.C. Buxb. ex L. 1753
  • Lycoperdon sphaericum Gled. 1753
  • Reticularia miniata (Pers.) Poir. 1804

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Młode okazy są koloru żywoczerwonego lub pomarańczowego, później przebarwiają się na szarobrązowo. Są miękkie, z czerwoną śluzowatą masą protoplazmy wewnątrz[4]. Pojedynczy okaz ma średnicę do 15 mm. Jest to tzw. zrosłozarodnia. Okryta jest dwuwarstwową okrywą (perydium). Okrywa zewnętrzna (egzoperydium) miejscami rozdwaja się i tworzy pęcherzyki. Pomiędzy obiema okrywami znajduje się włośnia rzekoma, której nitki przebijają okrywę wewnętrzną (endoperydium) i wnikają do zarodni. Zarodniki są bezbarwne, o powierzchni siateczkowanej i pokrytej brodawkami[5].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Rulik nadrzewny występuje na zmurszałych pniakach, przeważnie w małych grupkach, zwykle w lecie po deszczach. Podobnie jak inne śluzowce, żywi się bakteriami, zarodnikami grzybów i rozmaitymi mikroorganizmami. Nie atakuje drewnianych podkładów. Po dojrzeniu następuje rozerwanie okrywy i uwolnienie zarodników[4]. Okrywa zazwyczaj pęka nieregularnie[5].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek kosmopolityczny, występuje pospolicie na całym świecie, na wszystkich kontynentach (oprócz Antarktydy)[6]. W Polsce jest pospolity.

Lycogala epidendrum 2011 G1 scale.jpg

Przypisy

  1. CABI databases (ang.). [dostęp 2014-09-25].
  2. 2,0 2,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2014-01-03].
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2014-01-03].
  4. 4,0 4,1 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 234. ISBN 83-7319-976-4.
  5. 5,0 5,1 Kurs biologii. Śluzorośla. [dostęp 2012=10-22].
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].