Rumian rzymski
| Rumian szlachetny | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | rumian |
| Gatunek | rumian szlachetny |
| Nazwa systematyczna | |
| Anthemis nobilis L. Sp. Pl. 2: 894. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Rumian rzymski, r, szlachetny (Anthemis nobilis L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Nazwę łacińską Anthemis nobilis podaje Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski[2]. Według nowszych ujęć taksonomicznych prawidłowa nazwa tego gatunku to Chamaemelum nobile (L.) All. Fl. pedem. 1:185. 1785[3], gatunek ten należy więc do innego rodzaju – Chamaemelum i nazwa Anthemis nobile jest obecnie tylko synonimem.
Spis treści |
[edytuj] Rozmieszczenie geograficzne
Pochodzi z obszarów: Azory, Algieria, Maroko,Portugalia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Anglia, ale rozprzestrzenił się również na innych terenach poza tymi obszarami swojego rodzimego występowania[4]. Jest zwykle uprawiany, także w Polsce, często dziczejący[5] .
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Rozgałęziona, miękko owłosiona, z płonnymi pędami u nasady, w górnej części bezlistna. Osiąga wysokość 30 cm.
- Liście
- Dwu- lub trzykrotnie pierzastosieczne. Miękko owłosione do gładkich.
- Kwiaty
- Koszyczki kwiatowe o silnie wypukłym dnie z białymi kwiatami języczkowymi. Wszystkie kwiaty w koszyczku mają podługowate przysadki z tępymi plewinkami o owłosionych szczytach. Brzeżne kwiaty języczkowe są białe, wewnętrzne kwiaty rurkowe są żółte.
- Owoce
- Niełupki posiadające 3 cienkie żeberka.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Zdziczały występuje czasami w siedliskach ruderalnych; na nasypach kolejowych, przydrożach. Liczba chromosomów 2n=18[5].
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina lecznicza
- Surowiec zielarski : koszyczek rumianu szlachetnego (Anthodium Anthemidis). Zawiera między innymi olejek eteryczny do 2,5% (chamazulen, farnezen), flawonoidy, fitosterole, kwas kawowy, cholinę, gorycze[6].
- Działanie : przeciwskurczowe, moczopędne, przeciwzapalne, napotne, uspokajające[6]. Stosowany w stanach skurczowych narządów trawiennych, niestrawności, braku łaknienia, przy przeziębieniach, anginie, w chorobie wrzodowej żołądka[6]. Pomocniczo w nerwobólach.
- Zbiór: zbiera się kwitnące koszyczki bez szypułek i suszy na sitach w suszarni, w temp. 35 °C. Przechowuje się w zamkniętych pojemnikach.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ 5,0 5,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 Jan Macků, Jindrich Krejča, Apoloniusz Rymkiewicz: Atlas roślin leczniczych. Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1989. ISBN 83-04-03281-3.
