Rumień guzowaty

Rumień guzowaty

Rumień guzowaty (Erythema nodosum) – choroba zapalna tkanki tłuszczowej, objawiająca się powstaniem słabo odgraniczonych, bolesnych, czerwonych, ucieplonych guzów w tkance podskórnej o średnicy 1-10 cm, lokalizujących się najczęściej obustronnie po stronie wyprostnej podudzi, ale pojedyncze guzy mogą występować również na udach i przedramionach. Guzy nie ulegają rozpadowi, ustępują bez pozostawienia blizn, mogą pozostawiać pozapalne przebarwienia.

Przed pojawieniem się zmian skórnych mogą pojawić się objawy prodromalne takie jak: spadek masy ciała, stan podgorączkowy, osłabienie, ból oraz zapalenie stawów. Zaobserwowano korelacje pomiędzy poszczególnymi rzutami choroby a osłabieniem układu odpornościowego, będącego wynikiem długotrwałego prowadzenia niehigienicznego trybu życia (zaburzenia snu, złe nawyki żywieniowe, przewlekły stres).^{[potrzebne źródło]}

Epidemiologia

Choroba występuje 3-6 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn, u dzieci występuje tak samo często u obu płci. Najczęściej pojawia się między 10 a 40 r.ż., choć może występować w każdym wieku. Zachorowalność w Anglii szacuje się na 200-300 osób/100 000 osób/rok.

Czyniniki etiologiczne rumienia guzowatego

Najczęściej przyczyna wystąpienia rumienia guzowatego jest nieznana (ok. 55%), do znanych przyczyn należą:

• infekcje bakteryjne (infekcje paciorkowcowe (najczęstsza przyczyna rumienia guzowatego w Polsce), jersinioza, gruźlica, trąd, kiła, leptospiroza, salmonelloza)
• infekcje grzybicze (kokcydioidomikoza, histoplazmoza)
• infekcje wirusowe (HSV, EBV, HBV, HCV, HIV)
• sarkoidoza (jest to druga najczęstsza przyczyna rumienia guzowatego w Polsce, po infekcjach paciorkowcowych)
• nieswoiste zapalenie jelit (częściej w przebiegu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, niż w chorobie Leśniowskiego-Crohna)
• choroba Behçeta
• niektóre leki (np. amoksycylina, sulfonamidy, Inhibitory pompy protonowej, leki przeciwleukotrienowe, doustne środki antykoncepcyjne)
• ciąża

Leczenie

Leczenie ogólne zależy od czynników przyczynowych: antybiotyki, kortykosterydy, leczenie przeciwprątkowe. W przypadkach wywołanych lekami konieczne jest odstawienie wywołującego leku. Obecnie istnieje tendencja powrotu do starej metody leczenia jodkiem potasu w ciągu 6-8 tyg.

Leczenie miejscowe: okłady z 2% roztworu ichtiolu, maść ichtiolowa 5-10%, maść metanabolowa, metindolowa, maści zawierające heparynoidy oraz słabo działające sterydy.

Linki zewnętrzne

• Atlas dermatologiczny
• Rumień guzowaty w Emedicine
• Zdjęcia zmian skórnych i obrazów mikroskopowych w rumieniu guzowatym na Medscape.com

Bibliografia

• Mariusz Puszczewicz, Reumatologia, Medical Tribune Polska, 2010, wydanie I, str. 226-230, ISBN 978-83-62597-06-2

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.