Rummikub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stojaki dwóch graczy z kośćmi

Rummikubgra dla dwóch, trzech lub czterech graczy, autorstwa Ephraima Hertzano wydana po raz pierwszy w Izraelu. W 1980 roku gra uzyskała tytuł Spiel des Jahres (gry roku). Gra jest przeznaczona dla osób w wieku powyżej 10 lat.

W grze używa się 104 kości z liczbami, w czterech kolorach o wartościach od 1 do 13 oraz dwóch kości z symbolami jokerów. Do rozgrywki gracze używają specjalnych stojaków (tabliczek), które pozwalają rozłożyć wylosowane kamienie w sposób niewidoczny dla pozostałych graczy.

Istnieje też wersja rozszerzona dla pięciu i sześciu graczy składająca się z 156 kostek występujących w 6 kolorach[1].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Przygotowanie do gry[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie klocki stawia się wartościami do dołu i miesza. Ten stos nazywany jest bankiem. Każdy gracz otrzymuje stojak, na którym umieszcza swoje kamienie. Każdy z graczy losuje jeden kamień z banku. Osoba z największą wartością rozpoczyna rozgrywkę, następne kolejne osoby, w kierunku ruchu wskazówek zegara. Kości wracają do banku, losuje się ponownie. Następnie losuje się po czternaście kamieni.

Układy kości[edytuj | edytuj kod]

Gra polega na wykładaniu serii, bądź grup. Seria to przynajmniej trzy kolejne kości w jednym kolorze. Grupa to trzy lub cztery kości z tą samą liczbą (w różnych barwach).

Kości[edytuj | edytuj kod]

Kości do gry mają wartości od 1 do 13 i wyróżnia się cztery barwy: żółć, czerń, błękit i czerwień. Występują również dwa jokery: czerwony i czarny. Kolor jokera nie wpływa na rozgrywkę. Każda kość występuje dwukrotnie.

Jeżeli nie dysponujemy kośćmi do gry, to można również grać dwoma zestawami kart po 52 karty plus 2 jokery. Jedynkę zastępuje as, jedenastkę zastępuje walet, dwunastkę dama a trzynastkę król. Jeżeli nie dysponujemy dużym stołem łatwiej będzie grać mniejszymi kartami używanymi często do pasjansa. Własne karty należy trzymać w ręku (zamiast stojaka na kości).

Otwarcie[edytuj | edytuj kod]

Każdy z graczy musi wykonać otwarcie, czyli wyłożenie grup i/lub serii, których suma wartości jest równa lub większa liczbie 30 lub 40 w zależności od zasad dołączonych do gry. Wartość można ustalić na początku gry.

Manipulacja[edytuj | edytuj kod]

Gdy gracz wykonał otwarcie może manipulować. Do manipulowania musi dołożyć przynajmniej jeden klocek. Gdy nie ma możliwości manipulacji, wtedy trzeba pobrać kość z banku. Kości raz wyłożone nie mogą wrócić na tabliczkę.

Joker[edytuj | edytuj kod]

W grze występują dwa jokery. Można zastąpić nimi każdą kość. Nie można rozdzielać serii i grup, w których jest joker. Jokera w serii można zamienić na kość o tej samej wartości w danym kolorze serii, a jokera w grupie na kość o odpowiedniej wartości w brakującym kolorze. Joker może być podmieniony wyłącznie kością posiadaną (w tym celu nie może być użyta kość ze stołu). Po manipulacjach należy pamiętać o zasadzie, że żadna z kości już wyłożonych nie może z powrotem trafić na tablicę żadnego z graczy. Jokera należy użyć w nowej serii bądź grupie.

Koniec gry[edytuj | edytuj kod]

Koniec gry następuje w momencie, w którym któryś z graczy oczyści swoją tabliczkę z kości lub kiedy w banku zabraknie kości.

Liczenie punktów[edytuj | edytuj kod]

Gracz, który wygrał otrzymuję liczbę punktów równą sumie punktów na kościach przeciwników (joker liczony jest jako 30 punktów). Jeśli zabrakło kości w banku, to od tej sumy odejmuje punkty ze swoich kości. Przegrany otrzymuje punkty ujemne, równe sumie punktów na swojej tabliczce. Gdy zabrakło kości w banku, to dodatkowo dodaje się punkty zwycięzcy.

Mistrzostwa[edytuj | edytuj kod]

W Polsce i na całym świecie odbywają się Mistrzostwa w Rummikub. Co trzy lata miłośnicy tej gry mogą spróbować swoich sił, a zwycięzcy krajowych turniejów spotykają się na Mistrzostwach Świata. Wicemistrzem Świata w 2003 roku została Dominika Zakrzewska z Warszawy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Remik - gra podobna do Rummikub, w którą gra się kartami zamiast kośćmi
Zobacz publikację na Wikibooks:
Zasady gry w Rummikub

Przypisy

  1. Super-Rummy dla dwóch graczy (niem.). weico.de. [dostęp 2011-08-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]