Runianka japońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Runianka japońska
Pachysandra terminalis a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd bukszpanowce
Rodzina bukszpanowate
Rodzaj runianka
Gatunek runianka japońska
Nazwa systematyczna
Pachysandra terminalis Siebold & Zucc
Abh. Math.-Phys. Cl. Königl. Bayer. Akad. Wiss. 4(2):142. 1845
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
`Variegata`

Runianka japońska (Pachysandra terminalis) – gatunek zimozielonej krzewinki z rodziny bukszpanowatych. Pochodzi z Chin i Japonii[2]. Jest uprawiana w wielu krajach jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Zimozielona krzewinka o wysokość 20-30 cm. Szybko rozrasta się dzięki podziemnym rozłogom i tworzy gęstą darń[3] .
Liście
Z rozłogów wyrastają okółki ciemnozielonych, skórzastych, podługowatych, grubo ząbkowanych liści.
Kwiaty
Roślina jednopienna. Niepozorne, białe lub różowe, pachnące kwiaty zebrane w szczytowe grona pojawiają się wczesnym latem[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna uprawiana w gruncie. Szczególnie nadaje się jako roślina okrywowa. Może być w tym celu uprawiana pod wysokim drzewami[4]. Istnieją kultywary o ozdobnych liściach, np. `Variegata` ma kremowozielone, pstre liście[3], wymaga ona jednak bardziej słonecznego stanowiska, niż typowa forma gatunku o ciemnozielonych liściach

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Jest łatwa w uprawie. Preferuje miejsca cieniste, doskonale radzi sobie pod koronami drzew. Jest całkowicie mrozoodporna i nie ma specjalnych wymagań co do żyzności gleby, ważne natomiast aby była ona stale wilgotna[3]. Jest bowiem wrażliwa na suszę i wymaga obfitego podlewania. Dobrze też znosi zanieczyszczenia miejskie[4]. Rozmnaża się przeważnie przez odcinanie ukorzenionych rozłogów, można też przez sadzonki[3]. Wskazane jest cięcie, które powoduje jej zagęszczanie się.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-20].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  4. 4,0 4,1 Przegląd roślin. [dostęp 2010-01-24].