Rupert z Deutz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rupert z Deutz, także Rupertus Tuitensis (rzadziej: Robert), (* ok. 1070 w Liège; † 4 marca 1130 w Deutz) – benedyktyn, egzegeta, mistyk.
W dzieciństwie został przekazany do zakonu benedyktyńskiego. Jego formacja odbywała się w klimacie walk o inwestyturę. Rupert pozostawił bogatą spuściznę literacką w postaci komentarzy biblijnych i traktatów teologicznych. Był przekonany, że "wiedza teologiczna może polegać jedynie na poprawnym odczytywaniu Biblii"[1]. Stąd jego wrogość do wprowadzania w wyjaśnienia wiary narzędzi teoretycznych i gotowych schematów interpretacyjnych.
Główne dzieła [edytuj]
- De voluntate Dei
- De omnipotentia Dei
- Commentaria in canticum canticorum
- De divinis officiis
Przypisy
- ↑ G. d'Onofrio, Historia teologii. Epoka średniowieczna, Kraków 2010, s. 237
