Rupert z Salzburga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Rupert z Salzburga
biskup
Ruperthead.jpg
Data urodzenia prawd. 650
Wormacji
Data śmierci prawd. 27 marca 718
Wormacja
Kościół/
wyznanie
katolicki, wschodnio-ortodoksyjny
Wspomnienie 27 marca[a]
9 kwietnia[b]
24 września (wprowadzenie relikwii do Salzburga)
Patron Salzburga i regionu Salzburgland, apostoł Bawarii i Austrii
Szczególne miejsca kultu Katedra św. Ruperta w Salzburgu
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Rupert z Salzburga, również: Ruprecht, Hrodperht, Hrodpreht, Roudbertus, Rudbertus, Robert (ur. prawd. 650 w Wormacji, zm. prawd. 27 marca 718 tamże) – święty Kościoła katolickiego i wschodnio-ortodoksyjnego, biskup misyjny Nadrenii, pierwszy biskup Salzburga w Austrii (uważany za założyciela miasta) i patron regionu Salzburgland.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Pochodził prawdopodobnie z rodziny arystokratycznej Robertynerów. Był spokrewniony z dynastią królewską Merowingów. W początkach swej działalności, pod koniec siódmego wieku, z rozkazu Diuka Bawarii, Theodora II, którego prawdopodobnie nawrócił, został biskupem Wormacji, tym samym potwierdzając swą lojalność "właściwej" wierze katolickiej. Od Theodora II otrzymał też zezwolenie na opuszczenie Regensburgu i udanie się w podróż misyjną z celem znalezienia właściwego miejsca na wybudowania kościoła i umocnienia wiary.

Po opuszczeniu Regensburga (Ratyzbony), Św. Rupert udał się na południe. Dotarł do Lauriacum, przemierzył Traungau i Attergau, i po krótkim pobycie w Seekirchen, dotarł nad rzekę Salz, do miejsca dzisiejszego Salzburga. Tam, w miejscu placu, na którym wznosi się dzisiejsza Katedra, założył klasztor benedyktyński pod wezwaniem św. Piotra, który jest najstarszym klasztorem Austrii.

Około roku 711/12 Św. Rupert założył również klasztor Nonnberg w Salzburgu, najstarszy żeński zakon chrześcijański na obszarze niemieckojęzycznym, a pierwszą przełożoną została jego siostrzenica (lub siostra), Św. Erentruda.

Rupertowi przypisuje się też założenie wielu fundacji.

Kult[edytuj | edytuj kod]

W roku 714 Św. Rupert udał się na krótki pobyt w rodzinne strony. Zmarł w Wormacji, prawdopodobnie w Wielkanoc 27 marca 718 roku. Kilka lat później, z okazji uroczystości poświęcenia nowej Katedry w Salzburgu - 24 września 774 roku, na polecenie kolejnego biskupa Salzburga, Virgiliusza, ciało świętego zostało przeniesione z Wormacji do Salzburga.

Dni obchodów

Ponieważ nie znany jest dokładny dzień śmierci Św. Ruperta, dzień 24 września uznawany jest w Salzburgu za Dzień Św. Ruperta ("Rupertikirtag"). Jest to również oficjalne święto Salzburglandu (uczniowie nie mają w tym dniu szkoły).

Wspomnienie liturgiczne, w pozostałej części Kościoła katolickiego, obchodzone jest 27 marca.

Kościoły wschodnie (zwane ortodoksyjnymi) wspominają świętego 27 marca/9 kwietnia[c], tj. 9 kwietnia według kalendarza gregoriańskiego[1].

Patronat

Święty Rupert czczony jest jako patron Salzburga i regionu Salzburgland, jako apostoł Bawarii i Austrii[2] oraz jako patron górników.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. 27 marca/9 kwietnia (St. Rupert, bishop of Salzburg) - Orthodox kalendar, pravoslavie.ru (ang.)
  2. St. Rupert - Catholic Online (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Petrus Eder (Hrsg.): Hl. Rupert von Salzburg. Dommuseum zu Salzburg, Salzburg 1996, ISBN 3-901162-07-0
  • Michael Filz: Historisch-kritische Abhandlung über das wahre Zeitalter der apostolischen Wirksamkeit des heiligen Rupert in Baiern und der Gründung seiner bischöflichen Kirche. Duyle, Salzburg, 1831
  • Josef Ernst von Koch-Sternfeld, Michael Filz: Ueber das wahre Zeitalter des heil. Rupert, des Apostels der Bajoarier, Gründer des Erzstiftes von Salzburg. 1851
  • Amand Jung: Der hl. Rupertus: Bischof von Salzburg und seine Nachfolger in den drei ersten Jahrhunderten oder das Apostolat der Salzburger Kirche. Verl. des Kathol. Büchervereines, Salzburg 1882
  • Heinz Dopsch: Geschichte Salzburgs, Band I (Vorgeschichte - Altertum - Mittelalter), I. Teil, Salzburg 1981
Źródła internetowe

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]