Rurka Pitota

Rurka Pitota samolotu F/A-18.

Zasadza konstrukcji rurki.

Rurka Pitota - przyrząd do pomiaru prędkości płynu, poprzez różnicę ciśnienia całkowitego i statycznego w płynie.

Różnica ciśnień wynika z równania Bernoulliego i dla nieściśliwego płynu prędkość określa wzór:

$V = \sqrt{\frac{2 (p_t - p_s)}{\rho}}$

gdzie:

• V - prędkość,
• p_t - ciśnienie na wlocie rurki,
• p_s - ciśnienie na otworach bocznych,
• ρ - gęstość płynu.

Została po raz pierwszy skonstruowana w 1732 roku przez Henriego Pitota.

Była używana pierwotnie do pomiaru prędkości rzek.

W zastosowaniu do pomiaru prędkości nurtu rzeki jest to rurka szklana zgięta pod kątem 90° i zwrócona wlotem pod prąd. Drugie ramię rurki jest pionowe; ustala się w nim słup wody o wysokości H względem nieodkształconego zwierciadła wody.

Rurki Pitota są stosowane w lotnictwie do pomiaru prędkości statków powietrznych.

Zobacz też: rurka Prandtla