Ruslan Chagayev

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rusłan Czagajew)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Ruslan Chagayev
{{{nazwa}}}
Pseudonim White Tyson
Data i miejsce urodzenia 19 października 1978
Andiżan
Obywatelstwo Uzbekistan Uzbekistan
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 30
Zwycięstwa 27
Przez nokauty 17
Porażki 2
Remisy 1
Nieodbyte 0
Dorobek medalowy

Ruslan Shamilovich Chagayev (uzb. cyr.: Руслан Шамилович Чагаев; ros.: Руслан Шамилович Чагаев, Rusłan Szamiłowicz Czagajew; tat.: Руслан Шамил улы Чагаев, Ruslan Şamil ulı Çağaev; ur. 19 października 1978 w Andiżanie) – uzbecki bokser pochodzenia tatarskiego[1], były zawodowy mistrz świata organizacji WBA w kategorii ciężkiej, amatorski mistrz świata w kategorii superciężkiej z 2001.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces odniósł w 1995, zdobywając złoty medal podczas mistrzostw Azji w Taszkencie. Rok później stanął na najniższym stopniu podium podczas mistrzostw świata juniorów w Hawanie. W tym samym roku reprezentował też Uzbekistan na olimpiadzie w Atlancie, ale swój udział w turnieju zakończył już w po pierwszej walce (porażka z Luanem Krasniqi).

W 1997 zdobył złoty medal na mistrzostwach świata w Budapeszcie, wygrywając w finale ze słynnym Félixem Savónem. Jednak tytuł mistrza świata został mu później odebrany, kiedy wyszło na jaw, że wcześniej stoczył w Stanach Zjednoczonych dwie zawodowe walki. Chagayev zachował status amatora, deklarując te walki jako pokazowe. Został jednak zawieszony na jeden rok przez AIBA.

W następnym roku, po odbyciu kary, zdobył złoty medal na igrzyskach azjatyckich, a w roku 1999 – następne mistrzostwo Azji. W tym samym roku przegrał w Houston w ćwierćfinale mistrzostw świata z Savónem. Także na ćwierćfinale zakończył swój udział na olimpiadzie w Sydney (porażka z Wladimerem Czanturią).

Ukoronowaniem jego amatorskiej kariery był tytuł mistrza świata w kategorii superciężkiej, wywalczony w 2001 w Belfaście.

Chagayev jest jedynym bokserem, który dwukrotnie zdołał pokonać Félixa Savóna – najpierw dokonał tego jako 19-latek w 1997 w finale mistrzostw świata (później odebrano mu tytuł), a następnie w 1999 w finale międzynarodowego turnieju w Płowdiw. Savón wygrał z Chagayevem tylko raz, na mistrzostwach świata w 1999.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

"Prawdziwy" debiut Chagayev w boksie zawodowym (pierwsze dwie walki stoczył w 1997) nastąpił w 2001. Chagayev stopniowo i konsekwentnie awansował w rankingach organizacji bokserskich. Pokonał takich pięściarzy jak Wołodymyr Wirczis (na punkty decyzją większości – kilkanaście godzin przed tą walką matka Chagayeva przeszła operację serca) i Michael Sprott (techniczny nokaut w ósmej rundzie)[2].

Jedyną jak dotychczas walką Uzbeka, która zakończyła się remisem, był pojedynek z 2002 z Robem Callowayem (walka przerwana w trzeciej rundzie z powodu kontuzji Amerykanina po przypadkowym uderzeniu głową).

W listopadzie 2006 stoczył pojedynek eliminacyjny organizacji WBA z Johnem Ruizem. Po wyrównanym pojedynku pokonał Amerykanina niejednogłośnie na punkty i dostał szansę walki o mistrzostwo świata[3]. Zmierzył się o nie 14 kwietnia 2007 z niepokonanym Nikołajem Wałujewem. Rosjanin górował nad Uzbekiem warunkami fizycznymi – był blisko 30 cm wyższy i 40 kg cięższy. Mimo to po dwunastu rundach Chagayev wygrał przez decyzję większości i zdobył pas mistrzowski[4].

19 stycznia 2008, w pierwszej obronie tytułu, pokonał na punkty Matta Skeltona[5]. Następnie z powodu kontuzji kilkakrotnie przekładał termin walki rewanżowej z Wałujewem, który w międzyczasie stał się oficjalnym pretendentem do tytułu. Ostatecznie WBA ogłosiła go "mistrzem w zawieszeniu" (champion in recess). Natomiast regularny tytuł mistrza WBA wywalczył Wałujew, pokonując w sierpniu 2008 Johna Ruiza.

Pierwszej porażki na zawodowym ringu Uzbek doznał 20 czerwca 2009, przegrywając przez TKO z Wołodymyrem Kłyczko. Walka odbyła się w Veltins-Arena w Gelsenkirchen i była oglądana na żywo przez około 60 tys. osób. Po 9. rundzie lekarz zadecydował, że mocno obity i zakrwawiony Chagayev nie może kontynuować walki.

26 maja 2010 Chagayev pokonał na punkty Australijczyka Kaliego Meehana, zdobywając status pretendenta do mistrzowskiego pasa WBA. 27 sierpnia 2011 zmierzył się z Aleksandrem Powietkinem o regularne mistrzostwo świata WBA, przegrywając jednogłośną decyzją[6].

Przypisy

  1. Janusz Pindera: Rusłan mały, ale jadowity. Rzeczpospolita, 20 czerwca 2009. [dostęp 7 lutego 2011].
  2. Derek Bilton: Chagaev Stops Sprott (ang.). Sporting Life. [zarchiwizowane z adresu 2006-11-12].
  3. Karl Freitag: Chagaev defeats Ruiz! (ang.). Fightnews.com.
  4. Spencer Cobb Adams: Chagaev Upsets Valuev Captures WBA Crown (ang.). The Boxing Times.
  5. Wolfgang Sciffbauer: Chagaev defeats Skelton! (ang.). Fightnews.com.
  6. Powietkin mistrzem WBA po wygranej z Czagajewem (pol.). ringpolska.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Nikołaj Wałujew
Mistrz świata wagi ciężkiej WBA
14 kwietnia 2007 - 3 lipca 2008
(Mistrz w zawieszeniu)
Następca
Nikołaj Wałujew
Nowy Tytuł Mistrz świata wagi ciężkiej WBA
Mistrz w zawieszeniu
3 lipca 2008 - 24 lipca 2009
(pozbawiony)
Tytuł zakończony