Ruska Ludowa Republika Łemków
| Руська Народна Республіка Лемків Ruska Ludowa Republika Łemków |
||||
|
||||
|
||||
| Język urzędowy | łemkowski | |||
| Stolica | Florynka | |||
| Ustrój polityczny | republika | |||
| Ostatnia głowa państwa | premier Jarosław Kaczmarczyk | |||
| Data powstania | 5 grudnia 1918[potrzebne źródło] | |||
 |
||||
Ruska Ludowa Republika Łemków − niewielkie państwo łemkowskie utworzone w wyniku rozpadu Austro-Węgier.
Istnienie republiki proklamowano 5 grudnia 1918[potrzebne źródło] we Florynce. Władze republiki były nastawione prorosyjsko. Odmawiano podpisania unii z Zachodnioukraińską Republiką Ludową.
Na konferencji paryskiej delegacja łemkowska (ks. Mychajło Jurczakewycz, dr Aleksander Cichański oraz dr Jarosław Kaczmarczyk) domagała się przyłączenia republiki do Czechosłowacji na zasadzie autonomii.
W skład Republiki weszły: Ruska Rada w Gładyszowie, Powiatowa Ruska Rada (powołana w Śnietnicy dla powiatu grybowskiego), Ruska Rada w Krynicy (dla powiatów nowosądeckiego i nowotarskiego), Powiatowa Ruska Rada w Sanoku.
Powołano Radę Zwierzchnią Łemkowskiej Rusi (Naczelną Radę Łemkowszczyzny), której przewodniczącym został ks. Mychajło Jurczakewycz, a sekretarzem dr Dmytro Sobyn z Bartnego.
12 marca 1920 we Florynce powstał Komitet Wykonawczy (pełnił rolę rządu), którego przewodniczącym został dr Jarosław Kaczmarczyk. Ministrem rolnictwa został Mykoła Gromosiak, Łemko z Krynicy Wsi, a ministrem spraw wewnętrznych o. Dmytro Chylak (1866-1955), proboszcz z Izb. W jego skład wchodził także ks. Wasyl Kuryłło z Florynki[1].
Republika została zlikwidowana przez wojska polskie, co potwierdził w 1921 traktat ryski[potrzebne źródło]. Jarosław Kaczmarczyk, Dymitrij Chylak i Mikołaj Gromasiak zostali aresztowani, a następnie byli sądzeni w 1921 roku przez polski sąd (jako obywatele polscy) pod zarzutem zdrady stanu, który uwolnił ich od zarzutów i uniewinnił[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Artur Guzicki: Zdrada wolnego Łemka. Polityka – nr 40 (2472) 2004-10-02
