Ryūjō (1869)
| Ryūjō (龍驤) | |
 Okręt pancerny "Ryūjō" |
|
| Historia | |
| Stocznia | Alexander Hall and Company w Aberdeen |
| Położenie stępki | 1864 |
 Cesarska Marynarka Wojenna |
|
| Wejście do służby | 27 kwietnia 1869 |
| Wycofanie ze służby | 2 grudnia 1893 |
| Los okrętu | złomowany 1908 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa - 1429 t pełna - 1864 t |
| Długość | 65 m między pionami |
| Szerokość | 10,5 m |
| Zanurzenie | 5,3 m |
| Prędkość | 9 węzłów |
| Załoga | 275 |
| Napęd | |
| 2-cylindrowy silnik parowy o mocy 800 hp, 1 śruba | |
| Uzbrojenie | |
| 2 armat kalibru 170 mm, 10 armat kalibru 140 mm |
|
Ryūjō (jap. 龍驤 Ryūjō?) – parowy okręt pancerny japońskiej Marynarki Wojennej, określany również jako pancernik, zamówiony przez Thomasa Blake'a Glovera dla prywatnej floty władcy Kumamoto (z rodu Hosokawa). Zbudowany w stoczni firmy Alexander Hall and Company w Aberdeen w latach 1864-1869, został przekazany cesarzowi Mutsuhito dla nowo powstałej cesarskiej marynarki wojennej 8 maja 1870 pod nazwą "Ryūjō" i przepłynął z Nagasaki do Jokohamy pod dowództwem brytyjskiego kapitana. Do czasu zbudowania pancernika "Fusō" był flagowym (i najpotężniejszym) okrętem Marynarki Cesarskiej.
W 1871 cesarz Mutsuhito odwiedził okręt. "Ryūjō" również należał do eskorty honorowej rosyjskiego następcy tronu (później cara) Mikołaja podczas oficjalnej wizyty w 1872. Brał udział w bitwach wczesnej epoki Meiji, w tym w powstaniu Saga, powstaniu Satsuma i wyprawie na Tajwan w 1874.
16 października 1877 został wyrzucony na brzeg niedaleko Kagoshimy wskutek silnych wiatrów, ale udało się go sprowadzić z powrotem na wodę. Między lutym a lipcem 1881 odbył podróż do Sydney i Melbourne oraz opłynął Tasmanię.
W 1884 japoński lekarz Kanehiro Takaki przeprowadził za zgodą cesarza eksperyment dotyczący etiologii choroby beri-beri. Wybrano dwa pancerniki: załoga jednego z nich ("Tsukuba") była karmiona mięsem, rybami, jęczmieniem, ryżem i fasolą, załoga drugiego ("Ryūjō") była karmione wyłącznie białym ryżem. Oba statki miały identyczny kurs. "Ryūjō" i "Tsukuba" popłynęły do Nowej Zelandii, wzdłuż wybrzeża Ameryki Południowej z Santiago do Limy, przez Honolulu i z powrotem do Japonii, w ciągu 9 miesięcy. Spośród 376 członków załogi "Ryūjō" 161 zachorowało na beri-beri, a 25 zmarło. Jedynie 14 członków załogi "Tsukuba", którzy mieli bardziej zróżnicowaną dietę, zachorowało na beri-beri; nikt spośród nich nie umarł. Ten eksperyment przekonał dowództwo Japońskiej Marynarki, że nieodpowiednia dieta była głównym czynnikiem odpowiedzialnym za beri-beri i zaczęto przeciwdziałać chorobie.
"Ryūjō" został formalnie wycofany ze służby 2 grudnia 1892, ale potem został wyposażony w nowe działa produkcji Kruppa i służył jako treningowy okręt artyleryjski. Został złomowany w 1908.
Bibliografia [edytuj]
- (ang.) Hansgeorg Jentschura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869-1945, Arms and Armour, Londyn 1977
- (ang.) Hiroshi Nishida Ryujo ironclad na stronie Imperial Japanese Navy Page (dostęp 26-12-2009)
|
|||||||||||||||||||||||||
