Ryan Sweeting
| Ryan Sweeting | |
 Sweeting podczas US Open 2009 |
|
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Miejsce zamieszkania | Fort Lauderdale |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1987 Nassau |
| Wzrost | 196 cm |
| Masa ciała | 84 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 2007 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Dustin Taylor |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 64 (12 września 2011) |
| Australian Open | 2R (2011) |
| Roland Garros | 1R (2010, 2011) |
| Wimbledon | 2R (2011, 2012) |
| US Open | 2R (2006) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 139 (4 lutego 2008) |
| Australian Open | 1R (2012) |
| Wimbledon | 2R (2010) |
| US Open | 2R (2009) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Ryan Sweeting (ur. 14 lipca 1987 w Nassau) – amerykański tenisista.
Występując jeszcze jako junior Sweeting wygrał w roku 2005 wielkoszlemowy US Open. W finale pokonał Francuza Jérémy'ego Chardy'ego 6:4, 6:4. Po tym sukcesie w połowie października tegoż samego roku awansował na pozycję wicelidera juniorskiego rankingu w grze pojedynczej.
Karierę zawodową rozpoczął w roku 2007. Wygrywał turnieje z serii ITF Men's Circuit. W rozgrywkach rangi ATP Challenger Tour zwyciężył w trzech turniejach. Pierwszy triumf odniósł listopadzie 2008 roku w Rimouski. Drugie zwycięstwo odniósł w lutym 2009 roku Dallas, a trzecie w 2010 roku ponownie w Dallas. Na początku kwietnia 2011 roku wygrał zawody rangi ATP World Tour w Houston. Grając z "dziką kartą" Sweeting wyeliminował po drodze m.in. Sama Querreya, a w finale pokonał Japończyka Keiego Nishikoriego. W grze podwójnej Amerykanin jest finalistą turnieju w Houston z 2009 roku. Wspólnie z Jessem Levinem przegrali finałowy pojedynek z Bobem i Mikiem Bryanami.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 64. miejscu we wrześniu 2011 roku, natomiast w zestawieniu deblistów w lutym 2008 roku zajmował 139. pozycję.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| ATP World Tour Finals |
| ATP World Tour Masters 1000 |
| Igrzyska olimpijskie |
| ATP World Tour 500 |
| ATP World Tour 250 |
| ATP Challenger Tour |
Gra pojedyncza [edytuj]
Zwycięzca (4) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2008 |  Rimouski |
Dywanowa (hala) |  Kristian Pless |
6:4, 7:6 |
| 2. | 2009 | Dallas |
Twarda (hala) | Brendan Evans |
6:4, 6:3 |
| 3. | 2010 | Dallas |
Twarda (hala) |  Carsten Ball |
6:4, 6:2 |
| 4. | 2011 | Houston |
Ceglana |  Kei Nishikori |
6:4, 7:6(3) |
Gra podwójna [edytuj]
Finalista (1) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2009 | Houston |
Ceglana | Jesse Levine |
Bob Bryan Mike Bryan |
1:6, 2:6 |
Bibliografia [edytuj]
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 19 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 19 grudnia 2011].
