Rybik cukrowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rybik cukrowy
Lepisma saccharina[1]
Linnaeus, 1758
Rybik cukrowy (Lepisma saccharina)
Rybik cukrowy (Lepisma saccharina)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp tchawkowce
Gromada owady
Podgromada owady bezskrzydłe
Rząd rybiki
Rodzina Lepismatidae
Gatunek rybik cukrowy
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rybik cukrowy (Lepisma saccharina) – zaliczany do szczeciogonków (Thysanura), komensal człowieka. Jego nazwa wzięła się od srebrzystej łuseczki pokrywającej ciało oraz zwinnego poruszania się.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Srebrzysty, bezskrzydły owad o długości ok. 7-10 mm. Ma długie, nitkowate czułki. Przy końcu odwłoka rybik ma trzy szczecinki.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zdaniem naukowców, rybiki trafiły do Europy z tropików (stąd ich upodobanie do ciepłych i wilgotnych miejsc). Występuje powszechnie w domach, piekarniach i innych ciepłych i dość wilgotnych pomieszczeniach, w których może znaleźć pożywienie. Rybiki prowadzą nocny tryb życia, nie lubią światła.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Ulubiony pokarm rybika cukrowego stanowią produkty zawierające skrobię i inne polisacharydy: kleje organiczne, resztki ze stołu, cukry, a także martwe owady (owadzi pancerz zawiera chitynę – polisacharyd). Zdolność trawienia celulozy umożliwia rybikom zjadanie papieru. Rybik może przeżyć około roku bez pożywienia[2].

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samica składa 2-20 żółtawych jajeczek. Larwa osiąga dojrzałość po czterech wylinkach (ok. 1 roku). Rybik przechodzi przeobrażenie niezupełne. Żyje dwa do ośmiu lat[3].

Rybik cukrowy jako szkodnik[edytuj | edytuj kod]

Książka uszkodzona przez rybika cukrowego

Uważany jest niekiedy za szkodnika, ze względu na spożywanie i niszczenie przez nie przedmiotów, takich jak książki[2]. Jednak, choć są odpowiedzialne za zanieczyszczenie żywności i inne szkody, nie przenoszą chorób[4][5]. Do polujących na rybika cukrowego drapieżników należą skorki pospolite (Forficula auricularia), pareczniki z gatunku Scutigera coleoptrata oraz pająki[6]

Przypisy

  1. Lepisma saccharina w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Eric Day: Silverfish factsheet, Department of Entomology (ang.). W: Virginia Cooperative Extension [on-line]. Virginia Polytechnic Institute and State University, Virginia State University, 08-1996. [dostęp 2008-12-25].
  3. Silverfish w serwisie Texas A&M AgriLife Extension (ang.)
  4. Jackman: Silverfish. W: AgriLife [on-line]. 1981. [dostęp 2009-11-20].
  5. Jeffrey Hahn, Kells, Stephen A.: Silverfish and Firebrats (ang.). University of Minnesota, 2006. [dostęp 2009-11-27].
  6. Steve, Sr. Jacobs: House Centipedes — Entomology — Penn State University (ang.). Pennsylvania State University, January 2006. [dostęp 2009-11-23]. Dave Pehling: Spiders (ang.). Washington State University, November 2007. [dostęp 2009-11-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Helgard. Reichholf-Riehm: Owady. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 20. ISBN 8371294425.