Rybitwa brunatna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rybitwa brunatna
Anous stolidus[1]
(Linnaeus, 1758)
Rybitwa brunatna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina mewy
Rodzaj Anous
Gatunek rybitwa brunatna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rybitwa brunatna (Anous stolidus) – gatunek średniego ptaka morskiego z rodziny mew (Laridae). Zamieszkuje wyspy. Niektóre populacje rybitw są wędrowne. Raz w roku opuszczają ląd, gdzie mieszkają, kierując się najczęściej na południe. Inne populacje przez cały rok pozostają w pobliżu swych kolonii. W Polsce nie występuje.

Spis treści

Systematyka [edytuj]

Etymologia nazwy naukowej (ewentualnie polskiej): Jej nazwa wzięła się od koloru upierzenia.

Charakterystyka [edytuj]

Morfologia [edytuj]

Wygląd zewnętrzny: Dorosłe ptaki mają korpus, skrzydła oraz ogon brązowe. Ciało i ciemię są jasnoszare i w przenikliwym słońcu tropikalnym są widoczne z dużych odległości. Dziób czarny, ostro zakończony.

Rozmiary: Długość: 38 - 40 cm Rozpiętość skrzydeł: 77 - 85 cm

Waga: ok. 160 - 205. g

Głos [edytuj]

Spłoszona wydaje ostre, kraczące dźwięki, a przestraszona przenikliwe gdakanie.

Występowanie [edytuj]

Środowisko [edytuj]

Zamieszkuje wybrzeża.

Zasięg występowania [edytuj]

Występuje na wielu wyspach tropikalnych i subtropikalnych, w części Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego, na Oceanie Indyjskim oraz na wybrzeżu Wenezueli i Australii. Niektóre gniazdowiska znajdują się na zachodnim wybrzeżu Meksyku. Do jej ulubionych miejsc należą też wyspy Galapagos.

Pożywienie [edytuj]

Ryby, głowonogi.

Rybitwa brunatna od czasu do czasu rzuca się w spienione fale skąd wyciąga rybę lub głowonoga, które ku powierzchni zagnały drapieżne ryby, na przykład tuńczyki. Zanim rybitwa brunatna spadnie w dół, zazwyczaj przez chwilę zatrzymuje się w powietrzu, machając skrzydłami jak pustułka. Rybitwy te często wyruszają na żer w stadach, liczących niekiedy nawet ponad tysiąc ptaków. W odróżnieniu od innych rybitw może przechowywać pożywienie w wolu i zwrócić je po pewnym czasie.

Tryb życia i zachowanie [edytuj]

Rybitwa brunatna jest dobrym pływakiem i część dnia spędza nad wodą, ale uważa, by nie zmoczyć piór. Dlatego chętniej siedzi na lądzie lub na różnych przedmiotach pływających w wodzie.

Długość życia: Nie jest znana.

Rozród [edytuj]

Okres godowy [edytuj]

Toki: Podczas zalotów oba ptaki próbują przyciągnąć uwagę partnera wyciągając szyję i otwierając dziób, by można było zobaczyć pomarańczowe gardło. Pary odbywają niekiedy ze sobą pojedynki, podczas których wymachują dziobami, kłaniają się głęboko i kiwają głowami. Następnie samiec przynosi samiczce ryby, a ona domaga się ich jak wygłodniałe pisklę. Rybitwy brunatne łączą się w pary na długi czas, a czasem na całe życie.

Habitat: Rzadko na ziemi, najczęściej w gałęziach drzew lub krzewów. Czasami w szczelinach skalnych lub podobnych miejscach. Gniazdują w koloniach.

Gniazdo: Zbudowane z gałązek i roślin morskich.

Okres lęgowy [edytuj]

Jaja: Jedno jajko czerwonawe lub jasnoszare z czerwonobrązowymi plamkami.

Wysiadywanie: Jajko wysiadują rodzice na zmianę, razem też opiekują się pisklęciem. Wysiadywanie trwa ok. 32 - 36 dni.

Pisklęta: Wychowanie piskląt trwa od 40 do 56 dni.

Status, zagrożenie i ochrona [edytuj]

W niektórych regionach do dziś występuje licznie. Często zagrożeniem dla niej są zbieracze jajek, myśliwi oraz zwierzęta domowe i niszczenie środowiska naturalnego, czy zanieczyszczanie mórz ropą.

Przypisy

  1. Anous stolidus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Anous stolidus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia [edytuj]

  • "Encyklopedia zwierząt od A do Z" Warszawa 1999 ISBN 83-908277-3-

Linki zewnętrzne [edytuj]

[1]

[2]

[3]