Rynek wtórny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rynek wtórnyrynek kapitałowy, będący uzupełnieniem rynku pierwotnego, na którym następuje dokonywanie oferty publicznej przez podmiot inny niż emitent lub subemitent usługowy[1] , tj. proponowanie nabywania papierów wartościowych od podmiotów innych niż emitent. Rynek wtórny charakteryzuje się tym, że nie następuje zasilanie emitenta papierów wartościowych w kapitał. Stronami transakcji na tym rynku są inwestorzy. W Polsce, rynek wtórny obsługują Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie oraz BondSpot. Częścią składową rynku wtórnego są także transakcje pozagiełdowe.

Funkcje rynku wtórnego[edytuj | edytuj kod]

  • wpływa na mobilizację kapitału – inwestor podejmując decyzję kieruje się warunkami panującymi na rynku wtórnym,
  • umożliwia transformację kapitału – zamianę jednej formy kapitału (np. akcje) w drugą (np. obligacje, instrumenty pochodne) i odwrotnie,
  • wpływa na kierunki alokacji kapitału – inwestor ma możliwość obserwacji notowanych spółek, w celu wyrobienia sobie opinii o przyszłych inwestycjach,
  • wycena kapitału – pozwala na ustalenie relacji pomiędzy ceną emisyjną i rynkową.

Definicje pozakapitałowe[edytuj | edytuj kod]

Rynek wtórny to taki sposób nabywania dóbr w którym i nabywca i sprzedawca dokonują transakcji nie w sposób pierwotny. Własność sprzedawana wcześniej już do kogoś należała.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. art 3. ust. 7 Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]