Rynki wschodzące

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rynki wschodzące (z ang. emerging markets[1]) – określenie używane w stosunku do niektórych regionów świata ze względu na ich charakterystyczne cechy rozwoju gospodarczego i aktywności rynków finansowych. W pojęciu tym mieszczą się wszystkie państwa, które znalazły się na drodze od gospodarki rozwijającej się do gospodarki rozwiniętej. Przykładowymi rynkami wschodzącymi są Chiny, Indie, Malezja czy kraje Europy Środkowo-Wschodniej. Kraje te z reguły cechują się szybkim wzrostem gospodarczym oraz dużym poziomem inwestycji (choć nie zawsze jest to regułą), dlatego też stają się atrakcyjnym miejscem do lokowania kapitału (szczególnie na rynkach papierów wartościowych, z których zazwyczaj można uzyskać wyższe stopy zwrotu, niż z giełd krajów wysoko rozwiniętych).

Lista rynków wschodzących według MSCI[edytuj | edytuj kod]

Według danych Morgan Stanley Capital International[2]:

Rynki wschodzące (stan na 2009 r.)

Lista rynków wschodzących według FTSE[edytuj | edytuj kod]

FTSE Group na podstawie dochodu narodowego i rozwoju infrastruktury rynkowej rozróżnia rynki wschodzące na zaawansowane i drugorzędne. Zaawansowane charakteryzuje wyższy średni dochód narodowy i zaawansowana infrastruktura, natomiast drugorzędne - wyższy średni, niższy średni albo niski dochód narodowy, solidna infrastruktura rynkowa i rozmiar. Do drugorzędnych zalicza się również te rynki, które normalnie określono by jako zaawansowane, gdyby nie słabiej rozwinięta infrastruktura rynkowa[3][4].

Zaawansowane rynki wschodzące[edytuj | edytuj kod]

Drugorzędne rynki wschodzące[edytuj | edytuj kod]

Lista rynków wschodzących według BEM[edytuj | edytuj kod]

Wielkimi Rynkami Wschodzącymi (Big Emerging Market, BEM) określa się następujące gospodarki[5]:

Przypisy