Ryskie Muzeum Motoryzacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ryskie Muzeum Motoryzacji
Rīgas motormuzejs
Rigi Motor Museum
Budynek muzeum
Budynek muzeum
Państwo  Łotwa
Miejscowość Ryga
Data założenia 1989
Zakres zbiorów motoryzacja
Wielkość zbiorów ponad 220 eksponatów
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Ryskie Muzeum Motoryzacji
Ryskie Muzeum Motoryzacji
Ziemia 56°58′13,98″N 24°13′39,67″E/56,970550 24,227686Na mapach: 56°58′13,98″N 24°13′39,67″E/56,970550 24,227686
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum

Ryskie Muzeum Motoryzacji (łot. Rīgas motormuzejs) – muzeum, znajdujące się w Rydze, największe i najstarsze tego typu w krajach bałtyckich.

Muzeum zostało założone w 1989 roku przez Latvijas Antīko automobiļu kluba, od 1992 jest muzeum państwowym. Mieści położone jest w dzielnicy Mežciems, w budynku zaprojektowanym przez łotewskiego architekta Viktorsa Valgumsa. Gromadzi w swoich zbiorach ponad 220 eksponatów, prezentowanych na przestrzeni 3,3 tys. metrów kwadratowych.

Zbiory obejmują:

  • motocykle i auta wyprodukowane na Łotwie (głównie przez Rīgas Autobusu Fabrika),
  • samochody i motocykle sprzed II wojny światowej,
  • limuzyny dawnych polityków radzieckich (kolekcja kremlowska), m.in. Rolls-Royce rozbity własnoręcznie przez Leonida Breżniewa w Moskwie w 1980 roku,
  • auta i motocykle radzieckie,
  • łotewskie motocykle sportowe,
  • samochody i pojazdy sportowe,
  • inne pojazdy zabytkowe i specjalne,
  • pojazdy wojskowe.

Wybrane modele[edytuj | edytuj kod]

Motocykle i motorowery[edytuj | edytuj kod]

Samochody osobowe[edytuj | edytuj kod]

Moskwicz 426 E
RAF-2907

Samochody ciężarowe i autobusy[edytuj | edytuj kod]

Samochody wyścigowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Samochód do eskorty biegaczy z ogniem olimpijskim, zawierający z tyłu przedział z płonącymi zapasowymi pochodniami gazowymi. Wybudowano 5 sztuk.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dylewski A., Maasłowski M., Piotrowski B., Swajdo J., Wójcik P: Praktyczny przewodnik. Litwa, Łotwa, Estonia i obwód kalinigradzki. Bielsko-Biała: Pascal, 2008. ISBN 978-83-7513-148-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]