Rysunek architektoniczno-budowlany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykład rysunku architektonicznego: plan ogólny (wykonany przy użyciu programu komputerowego CAD) małej kuchni
Przykład rysunku architektonicznego: plan ogólny (wykonany przy użyciu programu komputerowego CAD) małej kuchni z naniesonymi teksturami

Rysunek architektoniczno-budowlany (rysunek techniczny budowlany) - rysunek techniczny przedstawiający budynek lub jego detal i służący jako podstawa wykonania prac budowlanych. Rysunek taki wykonywany jest najczęściej przez kreślarza pod nadzorem architekta lub technika architektury lub inżyniera budownictwa i wchodzi w skład projektu budowlanego.

Rysunek architektoniczno-budowlany przedstawia najczęściej rzut, przekrój lub elewację budynku, albo też szczegół tych rysunków. Sposób rysowania, ilość szczegółów i skala rysunku zależna jest od etapu projektu i jego stanu zaawansowania. Z reguły podstawową skalą stosowaną do przedstawiania przekrojów, rzutów kondygnacji i widoków elewacji jest 1:50 lub 1:100, zaś w projekcie wykonawczym dla przedstawienia detali wykorzystywane są większe skale.

Typowy rysunek architektoniczno-budowlany operuje trzema grubościami linii:

  • grubą, przekrojową - ukazującą płaszczyzny przekroju ścian
  • zwykłą - do przedstawiania krawędzi elementów budowlanych
  • pomocniczą - do przedstawiania detali wnętrza, mebli, do linii wymiarowych itp.

Elementy objęte przekrojem niekiedy są szrafowane lub oznaczane przy pomocy koloru. Oznaczenia używane w poszczególnych krajach europejskich różnią się znacznie między sobą. W Polsce w rysunkach architektoniczno-budowlanych wymiary są opisywanie w centymetrach.

Wikimedia Commons