Ryszard Kalisz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ryszard Kalisz
Ryszard Kalisz.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1957
Warszawa
Szef Kancelarii Prezydenta RP
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 13 listopada 1998
do 13 czerwca 2000
Poprzednik Danuta Hübner
Następca Jolanta Szymanek-Deresz
Minister spraw wewnętrznych i administracji
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 2 maja 2004
do 31 października 2005
Poprzednik Jerzy Szmajdziński (p.o.)
Następca Ludwik Dorn
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Ryszard Kalisz (2008)

Ryszard Roman Kalisz (ur. 26 lutego 1957 w Warszawie) – polski polityk, adwokat, poseł na Sejm IV, V, VI i VII kadencji, były minister spraw wewnętrznych i administracji.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

W 1978 wstąpił do PZPR[1], wcześniej działał w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich, w którym pełnił funkcję wiceszefa Głównej Komisji Rewizyjnej. W 1980 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, odbył aplikację sądową (1981–1983), a następnie adwokacką (1984–1987). Przebywał także na stażu w Zurychu (1985). Od 1987 praktykował jako adwokat.

Od 1993 do 1996 był zastępcą przewodniczącego Trybunału Stanu, następnie przedstawicielem prezydenta w Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego. W latach 1997–2000 pełnił funkcję sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP[2], od 1998 do 2000 był szefem Kancelarii. W 2000 kierował kampanią wyborczą w walce o reelekcję Aleksandra Kwaśniewskiego. Od 2000 zasiadał w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego.

W 1999 należał do grona członków-założycieli Sojuszu Lewicy Demokratycznej, został także wybrany do Zarządu Krajowego. W 2001 po raz pierwszy uzyskał mandat poselski z okręgu warszawskiego. Objął funkcję przewodniczącego Komisji Ustawodawczej. Przewodniczył także Polsko-Niemieckiej Grupie Parlamentarnej, a w 2003 był krótko członkiem komisji śledczej ds. tzw. afery Rywina (zastąpiła go w komisji Anita Błochowiak).

W maju 2004 został powołany na stanowisko ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Marka Belki. W maju 2005 podał się do dymisji m.in. w związku z informacjami prasowymi na temat rzekomych powiązań oficerów Komendy Głównej Policji z mafią. Dymisja nie została przyjęta przez premiera Marka Belkę[3][4].

Był członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w 2005. W wyborach parlamentarnych w 2005 ponownie został wybrany z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (zdobywając największą liczbę głosów spośród wszystkich kandydatów SLD).

Pod koniec listopada 2005 prezydent Aleksander Kwaśniewski wszczął procedurę o ułaskawienie odnośnie Ryszarda Kalisza, który został uznany winnym pomówienia. Proces karny dotyczył jego wypowiedzi związanej z zajściami na wiecu wyborczym Aleksandra Kwaśniewskiego w 2000 w Białymstoku. Radny Jacek Żalek uznał, że Ryszard Kalisz naruszył jego dobre imię, pomawiając go o zorganizowanie i kierowanie uzbrojoną w noże i gazy obezwładniające grupą mężczyzn zakłócających wiec Aleksandra Kwaśniewskiego[5]. Postępowanie w sprawie z prywatnego oskarżenia Jacka Żalka przeciwko Ryszardowi Kaliszowi zostało warunkowo umorzone w październiku 2005, orzeczono też 8 tys. zł zadośćuczynienia[6].

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci i otrzymując 37 623 głosy. 11 stycznia 2008 został wybrany na przewodniczącego Komisji śledczej do zbadania okoliczności śmierci Barbary Blidy. 22 kwietnia 2008 zasiadł w klubie Lewica (we wrześniu 2010 przemianowanym na klub SLD). Zasiadał w zarządzie krajowym SLD, utracił tę funkcję w październiku 2010, nie uzyskując wotum zaufania na partyjnej konwencji. W wyborach parlamentarnych w 2011 po raz czwarty uzyskał mandat posła, zdobywając w okręgu Warszawa I 53 451 głosów, co stanowiło 5,25% głosów oddanych w tym okręgu[7].

[edytuj] Życie prywatne

Syn Andrzeja i Izabelli Kaliszów. W 2009 rozwiódł się z Anną Żur-Kalisz[8].

[edytuj] Odznaczenia

Przypisy

  1. Nota biograficzna na portalu money.pl. [dostęp 28 września 2010].
  2. Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 9 lipca 2011].
  3. Kalisz podał się do dymisji, premier jej nie przyjmie. wp.pl, 23 maja 2005. [dostęp 26 lutego 2011].
  4. Kalisz rezygnuje, w resorcie chaos. rp.pl, 24 maja 2005. [dostęp 26 lutego 2011].
  5. Jacek Żalek przeciw Ryszardowi Kaliszowi o pomówienie. gazeta.pl, 4 marca 2004. [dostęp 28 września 2010].
  6. Proces ministra Kalisza: warunkowe umorzenie. gazeta.pl, 29 kwietnia 2005. [dostęp 28 września 2010].
  7. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 8 listopada 2011].
  8. Kalisz się rozwodzi!. fakt.pl, 5 listopada 2009. [dostęp 28 września 2010].
  9. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 14 marca 2000. [dostęp 28 września 2010].
  10. M.P. z 1997 r. Nr 42, poz. 425

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach