Ryszard Knosala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard Knosala
Ryszard Knosala Kancelaria Senatu.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1949
Opole
Senator z okręgu wyborczego nr 51
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ryszard Antoni Knosala (ur. 8 sierpnia 1949 w Opolu) – polski polityk, profesor, poseł na Sejm V kadencji, senator VII i VIII kadencji, były rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1974 studia na Politechnice Śląskiej w Gliwicach i tam też w 1981 pod kierunkiem metodologa Janusza Dietrycha doktoryzował się. Habilitację obronił w 1989, zaś tytuł profesora odebrał z rąk prezydenta w 1996.

Zawodowo do 2001 związany z Politechniką Śląską, na której pełnił funkcje zastępcy dyrektora Instytutu Budowy Maszyn (1991–1994), kierownika studiów doktoranckich na Wydziale Mechanicznym Technologicznym (1992–2001), kierownika Zakładu Technologii Maszyn i Zintegrowanych Systemów Wytwarzania (1991–1994), kierownika Katedry Automatyzacji Procesów Technologicznych i Zintegrowanych Systemów Wytwarzania (1994–2001).

W latach 2001–2008 zajmował stanowisko rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie.

Od 2004 był także dyrektorem Instytutu Inżynierii Produkcji Politechniki Opolskiej, wcześniej na tej uczelni był kierownikiem Katedry Inżynierii Produkcji (1997–2003). W 1999 objął funkcję pełnomocnika ds. studiów doktoranckich na Wydziale Zarządzania i Inżynierii Produkcji, a w 2008 dyrektora Instytutu Innowacyjności Procesów i Produktów Politechniki Opolskiej.

Poza szkolnictwem wyższym pracował jako projektant w Biurze Projektów Przemysłu Hutniczego "BIPROHUT" Gliwice (1976–1979), sekretarz naukowy w Centrum Mechanizacji Górnictwa "KOMAG" Gliwice (1992–1999) oraz doradca wojewody opolskiego ds. gospodarczych w Opolskim Urzędzie Wojewódzkim (1999–2001).

Działalność społeczna i polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach (2005–2008) był prezesem AZS PWSZ w Nysie. Jest inicjatorem i współzałożycielem Stowarzyszenia na Ratunek Jeziorom Turawskim, w latach 1999–2002 pełnił funkcję prezesa tego stowarzyszenia, a w 2008 został ponownie wybrany na to stanowisko. Zajmował w różnych okresach funkcje prezesa Stowarzyszenia na Rzecz Powołania i Wspierania Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie oraz Stowarzyszenia Hospicjum Opolskie. Przewodniczył Wojewódzkiej Komisji Ochrony Przyrody w Opolu (od 2000 do 2001). W 2000 został prezesem Polskiego Towarzystwa Zarządzania Produkcją, a w 2005 członkiem Zespołu Ekspertów ds. Standardów Nauczania w MEN.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych w 2005 wystartował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej z 4. pozycji w okręgu opolskim, uzyskując mandat poselski z wynikiem 9087 głosów. W przedterminowych wyborach w 2007 został wybrany na senatora, uzyskując największą liczbę głosów w skali okręgu (148 981 głosów). Był wiceprzewodniczącym władz regionalnych Platformy Obywatelskiej. W maju 2011 wystąpił z partii, jednak wkrótce do niej powrócił i w wyborach w tym samym roku ponownie z ramienia PO z powodzeniem ubiegał się o mandat senatora (w okręgu wyborczym nr 51)[1].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]