Ryszard Szurkowski
| Ryszard Szurkowski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 12 stycznia 1946 Świebodów |
| Poseł IX kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | poseł bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 13 października 1985 do 3 czerwca 1989 |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Ryszard Jan Szurkowski (ur. 12 stycznia 1946 w Świebodowie) – polski kolarz szosowy, najbardziej znany ze zdominowania przez kilka lat z rzędu Wyścigu Pokoju, kilkukrotny mistrz Polski i mistrz świata amatorów; poseł na Sejm PRL IX kadencji; w latach 2010–2011 prezes Polskiego Związku Kolarskiego.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Ukończył liceum ogólnokształcące (1975) oraz Akademię Wychowania Fizycznego we Wrocławiu (1984) i jest z wykształcenia nauczycielem wf oraz trenerem kolarstwa.
Samouk i naturalny talent kolarski. W zawodach kolarskich startował od 1963 r., początkowo jako niezrzeszony amator. Pierwszymi sukcesami było mistrzostwo Polski w kolarstwie przełajowym, wicemistrzostwo Polski w mistrzostwach górskich oraz 4. miejsce w indywidualnych mistrzostwach Polski w 1968 roku. Od 1969 roku członek kadry narodowej, kiedy to po raz pierwszy wystartował w Wyścigu Pokoju i od razu stanął na drugim miejscu podium. Kolejne lata to pasmo osiągnięć, dzięki którym Szurkowski zyskał miano najlepszego kolarza-amatora na świecie.
Czterokrotnie (w latach 1970, 1971, 1973 i 1975) wywalczył pierwsze miejsce w Wyścigu Pokoju. W sumie w tych zawodach przejechał 89 etapów (z czego 52 w koszulce lidera), wygrał 13 etapów, a po 9 razy był drugi i trzeci. W 1972 (Monachium) i 1976 (Montreal) został wicemistrzem olimpijskim w drużynowym wyścigu szosowym.
W 1973 roku w Barcelonie zdobył mistrzostwo świata w indywidualnym wyścigu szosowym oraz mistrzostwo drużynowe, w 1974 roku w Montrealu wicemistrzostwo w wyścigu indywidualnym, a w 1975 roku w Mettet ponownie mistrzostwo drużynowe.
Pięciokrotnie został indywidualnym mistrzem Polski w latach 1969, 1974, 1975, 1978 i 1979. Choć nigdy nie udało mu się wygrać klasyfikacji generalnej Tour de Pologne, to do niego należy rekord wygranych etapów (15). Czterokrotnie w tym wyścigu triumfował w klasyfikacji punktowej – w latach 1971, 1973, 1974 i 1979 oraz dwukrotnie w klasyfikacji górskiej – w 1971 i 1974.
Zwyciężał także w zagranicznych wyścigach: Circuit de la Sarthe (1969), Wielka Nagroda Annaby (1971, 1979), Dookoła Bułgarii (1971), Dookoła Szkocji (1972), Tour du Limousin (1974), Dookoła Anglii (1974), Dookoła Dolnej Austrii (1977), Oster Radrennen (1978), Dookoła Egiptu (1979).
W 1980 r. skończył karierę reprezentacyjną. Dwukrotnie wygrał plebiscyt Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski w 1971 i 1973 roku. W 1970 roku został laureatem nagrody Fair Play przyznawanej przez UNESCO. Drugi w Plebiscycie na Najlepszego Sportowca Polski XX wieku.
Był zawodnikiem klubów: KS "Czarni" z Radomia (1966, na czas odbywania ćwiczeń wojskowych służby wojskowej), LZS z Milicza (1966-1968), KS "Dolmel" z Wrocławia (1968-1978), FSO Warszawa (1979) i KS "Polonia" z Warszawy (1979-1982).
W latach 1984-1988 był trenerem kadry narodowej kolarzy szosowych. Jego podopieczny, Lech Piasecki, zwyciężył w Wyścigu Pokoju oraz został mistrzem świata w wyścigu indywidualnym w 1985 r., zaś drużyna zdobyła srebrny medal na Igrzyskach w Seulu. W 1997 był szefem wyszkolenia PZKol. W latach 1988-1989 prowadził pierwszą w Polsce zawodową grupę kolarską EXBUD Kielce, potem założył Klub Sportowy "Szurkowski" w Warszawie (1991), był także dyrektorem polskiej części Wyścigu Pokoju. W latach 2007-2008 był prezesem zawodowej grupy kolarstwa górskiego MTB Halls Team. Obecnie prowadzi sklep z artykułami kolarskimi w Warszawie. Od 31 marca 2010 prezes Polskiego Związku Kolarskiego[1].
W latach 1985-1989 był posłem na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Bohater książki Marka Jóźwika Rowerem do Europy (1992) oraz Ryszard Szurkowski. Skasować tę ucieczkę! - 14. odcinka komiksu Słynni polscy olimpijczycy (kolekcja "Gazety Wyborczej"). Od 2011 r. jeden z felietonistów magazynu "Rowertour", poświęconego turystyce rowerowej.
W 1998 Ryszard Szurkowski został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[2].
Życie prywatne [edytuj]
Ryszard Szurkowski przeżył osobistą tragedię w związku z zamachem 11 września 2001 roku na World Trade Center w Nowym Jorku. Na miejscu zginął jego syn, 31-letni wówczas Norbert, który pracował na 104. piętrze jednej z wież.
Współautor książek [edytuj]
- Kolarstwo (1979, współautor Krzysztof Wyrzykowski)
- Być liderem (1983, współautor Krzysztof Wyrzykowski)
Przypisy
- ↑ Ryszard Szurkowski Prezesem PZKol (pol.). pzkol.pl, 2010-03-31. [dostęp 2010-04-01].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 1998 r. o nadaniu orderów (M.P. z 1999 r. Nr 6, poz. 68).
Bibliografia [edytuj]
- 50 lat wrocławskiego sportu - 1945 - 1995, Marek Ordyłowski, Zbigniew Schwarzer, Leonard Szymański, ISBN 978-83-89518-67-5.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||
- Polscy kolarze szosowi
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich, Monachium 1972
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich, Montreal 1976
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Polscy kolarze na igrzyskach olimpijskich
- Polscy medaliści olimpijscy
- Polscy olimpijczycy (Monachium 1972)
- Polscy olimpijczycy (Montreal 1976)
- Polscy trenerzy kolarstwa
- Posłowie z Listy Krajowej (PRL)
- Sportowcy Roku Przeglądu Sportowego
- Urodzeni w 1946
- Prezesi Polskiego Związku Kolarskiego
