Ryszard, książę Gloucester

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ryszard
Jego Królewska Wysokość Książę Gloucester
The Duke of Gloucester in 2008 cropped.jpg
Coat of Arms of Richard, Duke of Gloucester.svg
Książę Gloucester
Okres panowania od 1974
Poprzednik Henryk Windsor
Dane biograficzne
Dynastia Windsorowie
Sachsen-Coburg-Gotha
Urodziny 26 sierpnia 1944
w Northampton
Ojciec Henryk Windsor
Matka Alicja
Żona Birgitte van Deurs
Dzieci Aleksander, Davina, Róża
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania) Rycerz Krzyża Wielkiego Królewskiego Orderu Wiktorii Krzyż Wielki Orderu Szpitala Św. Jana z Jerozolimy (Wielka Brytania) Medal Koronacji Elżbiety II Medal Srebrnego Jubileuszu królowej Elżbiety II Medal Złotego Jubileuszu królowej Elżbiety II Medal Diamentowego Jubileuszu królowej Elżbiety II Wstęga Kategorii Specjalnej Orderu Azteków (Meksyk) Order Tri Shakti Patta I klasy (Nepal) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Order Korony Tonga Gwiazda Wysp Salomona
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ryszard, książę Gloucester, właśc., ang. Prince Richard, Duke of Gloucester KG, GCVO, Richard Alexander Walter George (ur. 26 sierpnia 1944 w Northampton) – książę Zjednoczonego Królestwa, członek brytyjskiej rodziny królewskiej, kuzyn (stryjeczny brat) królowej Elżbiety II.

Wczesne lata życia[edytuj | edytuj kod]

Ryszard jest synem księcia Gloucester, Henryka Windsora i Alicji, córki 7. księcia Buccleuch. Miał starszego brata, Wilhelma, dziedzica wszystkich ojcowskich tytułów, który jednak zginął bezpotomnie w katastrofie lotniczej w 1972. Dziedzicem ojca został wtedy Ryszard.

Chrzest Ryszarda odbył się 20 października 1944 w Windsorze. Jego rodzicami chrzestnymi byli: królowa Elżbieta, Alicja, hrabina Athone (wnuczka królowej Wiktorii), książę Buccleuch, markiz Cambridge, księżna Maria Ludwika Schleswig-Holstein, lady Sybil Phipps i sir Harold Alexander. Chrztu udzielał Cosmo Lang. Pierwsze lata życia Ryszard spędził w Australii, gdzie jego ojciec był generalnym gubernatorem.

Kariera i małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do Wielkiej Brytanii, książę kształcił się w prestiżowym Eton College oraz na Uniwersytecie Cambridge (w latach 1963-1966), gdzie ukończył architekturę. W czerwcu 1966 obronił stopień bakałarza sztuk, a po rocznej praktyce i dalszych studiach stopień magistra architektury w czerwcu 1969. Po studiach podjął pracę w londyńskiej firmie architektonicznej. Po tragicznej śmierci swojego brata w 1972, Ryszard, jako dziedzic tytułu księcia Gloucester, przejął obowiązki chorego na porfirię ojca. Zrezygnował z pracy jako architekt i zajął się wypełnianiem obowiązków reprezentacyjnych przypisanych rodzinie królewskiej.

8 czerwca 1972 poślubił Dunkę Birgitte van Deurs (ur. 20 czerwca 1946), córkę prawnika Asgera Prebena Wissinga Henriksena i Vivian van Deurs. Małżeństwo, chociaż zgodnie z tradycją nie mogło się obyć bez zgody królowej, nie wzbudziło większego zainteresowania publicznego, mimo popularności, jaką cieszy się w Wielkiej Brytanii rodzina królewska. Ryszard i Birgitte doczekali się razem syna i dwóch córek:

Książę Gloucester[edytuj | edytuj kod]

Jego Królewska Wysokość Książę Gloucester
Brytyjska rodzina królewska
Badge of the House of Windsor.svg

JKM królowa Elżbieta II i JKW książę Edynburga


Tytuł księcia Gloucester odziedziczył po śmierci ojca w 1974. Odziedziczył również przynależne książętom Gloucester tytuły hrabiego Ulsteru i barona Culloden. Mimo iż książę nigdy nie służył w w wojsku, część jego obowiązków jako członka rodziny królewskiej wiąże się z funkcjami w armii – książę Gloucester był m.in. dowódcą Królewskiego Regimentu Gloucestershire (1975-1994), Korpusu Medycznego Armii Królewskiej (od 2003), zastępcą dowódcy Królewskiego Korpusu Logistycznego (od 1993). Ma tytuł radcy stanu i reprezentuje królową na niektórych uroczystościach, m.in. na koronacji króla Nepalu Birendry (1970), 70. urodzinach króla Norwegii Olafa V (1973), ceremoniach nadania niepodległości Seszeli, Wysp Salomona, St. Vincent i Grenadyn oraz Vanuatu. Wśród licznych podróży zagranicznych odwiedził także Polskę.

Jest kawalerem wielu odznaczeń brytyjskich i zagranicznych, m.in. Krzyża Wielkiego Królewskiego Orderu Wiktorii (1967), Orderu Podwiązki (1997), Krzyża Wielkiego norweskiego Orderu Św. Olafa (1973), Krzyża Wielkiego szwedzkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (1974). Od czerwca 1974 jest także wielkim przeorem brytyjskiego zakonu joannitów. Pełni wiele funkcji honorowych przy instytucjach i organizacjach, jest m.in. członkiem Królewskiego Instytutu Architektów Brytyjskich (od 1972 r.), prezydentem Rady Artystów Architektów, radcą przy Komisji Dziedzictwa Historycznego Anglii, przewodniczącym Towarzystwa Brytyjsko-Nepalskiego, przewodniczącym Towarzystwa Antykwariuszy Londyńskich i inne.

Księstwo Gloucester obecnie mieszkają głównie w swojej londyńskiej rezydencji Kensington Palace. W hierarchii potencjalnej sukcesji tronu brytyjskiego książę Gloucester zajmował w grudniu 2007 miejsce dziewiętnaste, za dziećmi i wnukami księżniczki Małgorzaty, hrabiny Snowdon.

Opublikował trzy albumy zdjęć: On Public View (1970, z widokami pomników londyńskich), The Face of London (1973) i Oxford and Cambridge (1980).

Wizyta w Polsce[edytuj | edytuj kod]

14 kwietnia 1999 książę był z wizytą w Poznaniu. Złożył tam kwiaty na cmentarzu brytyjskim (Cytadela), odwiedził Międzynarodowe Targi Poznańskie oraz spotkał się z władzami samorządowymi[1].

Przypisy

  1. Przegląd wydarzeń luty-kwiecień 1999, w: „Kronika Miasta Poznania”, nr 2/1999, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 1999, s. 371, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Henryk Windsor, książę Gloucester
Książę Gloucester
1974-
Następca
-
Poprzednik
Arthur Chatto
Linia sukcesji do brytyjskiego tronu Następca
Aleksander Windsor, hrabia Ulsteru
Poprzednik
Jakub Windsor, wicehrabia Severn
Kolejność precedencji w Zjednoczonym Królestwie
Mężczyźni
Następca
Edward Windsor, książę Kentu